ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١٠ - ١٠٥ - و من خطبة له عليه السلام في بعض صفات الرسول الكريم و تهديد بني أمية و عظة الناس

بوده باشد :
< شعر > ألف النّسك و العبادة و الخلوة طفلا و هكذا النّجباء و إذا حلَّت العبادة قلبا نشطت فى العبادة الأعضاء < / شعر > [١] ( رسول خدا در دوران كودكى با اعمال وظيفه اى و عبادت و خلوت انس و الفت داشت و چنين است شأن نجباء . و هنگامى كه عبادت در قلبى حلول كرد [ وارد شد ) اعضاء انسان در عبادت نشاط پيدا ميكنند . ) اين مطلب از نظر روانى فوق العاده با اهمّيّت است ، زيرا آن روان يا روحى كه در ساليان اوّليّه و دوران جوانى زندگى بتواند از محسوسات و ظواهر طبيعت نفوذ كرده و خلوت با خويشتن را برگزيده باشد ، قطعا از رشد و كمال فوق العاده اى برخوردار ميباشد . و امّا دوران جوانى و ميانسالى آن حضرت همان گونه كه در تواريخ آمده است و همان گونه كه از ناتوانى مشركان و كفّار از تحقير و اهانت بآن حضرت برمى آيد كه براى رهائى عقائد و ثروت و جاه و مقام از همه چيز ضرورىتر بود ، داراى عاليترين اخلاق انسانى و با عظمتترين صفات يك انسان كامل بوده است . حضرت ابو طالب پدر بزرگوار امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام كه ساليانى كفالت و همدمى محمّد بن عبد اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله ( پسر برادرش عبد اللَّه ) را بعهده داشته است ، نه تنها با سخنان معمولى روحيّهء پيامبر را كه رشد يافته ترين ارواح فرزندان آدم عليه السّلام بوده است ، بيان مى دارد بلكه با نابترين احساسات برينش در بارهء آن روحيّهء الهى اشعارى را مى سرايد كه از آن جمله دو بيت زير است :
< شعر > و أبيض يستسقى الغمام بوجهه ثمال اليتامى عصمة للأرامل يلوذ به الهلَّاك من آل هاشم و هم عنده فى نعمة و فواضل < / شعر > [٢] ( و سفيد روئى [ پيامبر اكرم ] كه ابر از روى او طلب سيرابى ميكند . پناه يتيمان و نگهدارندهء بيوه زنان . باو پناهنده ميشوند نيازمندان آل هاشم

[١] انسان العيون فى سيرة الأمين و المأمون ( سيرهء حلبيّه ) - علىّ بن برهان الدّين الحلبىّ ج ١ ص ٢٧١ .
[٢] ديوان شيخ الاباطح ابو طالب .