ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢١ - جهادگران در برابر آن فتنه گران ، در نزد متكبّران ، ناچيز و در روى زمين مجهول و در آسمان معروفند

١٩ ، ٢١ - يجاهدهم فى سبيل اللَّه قوم أذلَّة عند المتكبّرين ، فى الأرض مجهولون ، و فى السّمآء معروفون ( گروهى از جهادگران در راه خدا با آنان مى جنگند كه در نزد متكبّران ، خوار و پست و در روى زمين ، مجهول و در آسمان معروفند . ) جهادگران در برابر آن فتنه گران ، در نزد متكبّران ، ناچيز و در روى زمين مجهول و در آسمان معروفند .
در بارهء اين جهادگران نيز اختلاف نظر در ميان شارحان وجود دارد . اين اختلاف عمده از آن جهت بوجود آمده است كه خود آن فتنه‌ها كه مانند ظلمات شب تاريك حمله ور ميشوند ، مورد اختلاف نظر است . ما در اين مورد با نظر به اين كه منظور از فتنه‌ها همان حوادث آخر الزّمان است كه جهادگران در برابر آنها داراى همان صفات رائج در همهء جهادگران در راه خدا مى باشند ، تفسير مى نمائيم : ١ - جهادگران راه خدا همان انسانها هستند كه مستكبران قرون و اعصار آنان را پست و ذليل تلقّى مى كنند .
٢ - اينان در روى زمين ناشناخته‌اند ، زيرا هرگز در صدد مطرح كردن خود در جامعه ايكه افراد آن ، بردگان خور و خواب و خشم و شهوتند برنمى آيند . اگر هم چهرهء ظاهرى آنان شناخته شده باشد ، باطن آنان براى مردم ظاهر بين مجهول است .
٣ - آنان در آسمان معروفند ، يعنى خدا و موجودات مقدّس مانند فرشتگان آنانرا مى شناسند . از مسائل مربوط باين جملات ، مسئلهء استضعاف و استكبار و مستضعفان و مستكبران است كه انشاء اللَّه در تفسير خطبه‌هاى بعدى مشروحا خواهد آمد .
٢٢ ، ٢٥ - فويل لك يا بصرة عند ذلك من جيش من نقم اللَّه لا رهج له و لا حسّ و سيبتلى أهلك بالموت الأحمر و الجوع الأغبر ( واى بر تو اى بصره ، در آن موقع از سپاهى از نقمتهاى خداوندى كه نه گرد و غبارى