ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١١٦ - وضع كيهان در روز قيامت دگرگون مى شود

را كه در درونش بود انداخت و چيزى در آن باقى نماند . و از خدايش شنيد و اطاعت نمود و امر شايستهء خود را انجام داد .
١٤ - ( كَلَّا إِذا دُكَّتِ الأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ) . [١] ( نه هرگز ، هنگامى كه زمين شكست و چيزى روى آن باقى نماند . ) ١٥ - ( إِذا زُلْزِلَتِ الأَرْضُ زِلْزالَها . وَأَخْرَجَتِ الأَرْضُ أَثْقالَها ) . [٢] ( هنگامى كه زمين زلزلهء خود را انجام داد . و زمين آنچه را از مردگان كه در درونش بود بيرون آورد . ) ١٦ - ( الْقارِعَةُ . مَا الْقارِعَةُ . وَما أَدْراكَ مَا الْقارِعَةُ . يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ . وَتَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ ) . [٣] ( روز كوبنده ( قيامت ) چگونه كوبنده اى . و تو حقيقت آن كوبنده را نمى دانى .
روزى است كه مردم مانند پروانه‌هاى منتشره ميشوند . و كوه‌ها مانند پنبهء حلَّاجى شده مى گردند . ) با نظر بآيات قرآنى كه ذكر كرديم ، حوادث زير در مقدّمهء روز قيامت و همان روز بوقوع خواهند پيوست .
يك - تحرّك و زلزلهء شديد زمين كه در چند آيهء مباركه تصريح بآن شده است .
دو - كوه‌ها پوچ ، مانند پنبهء حلَّاجى شده و سپس متلاشى ميشوند ، بطورى كه زمين هموار مى گردد .
سه - شكافتن آسمان و سست شدن و بهم پيچيده شدن آن .
چهار - از بين رفتن روشنائى خورشيد و ماه .
پنج - تاريك شدن ستارگان و پراكنده شدن آنها .
شش - باز شدن آسمان و بوجود آمدن درها در آن ، براى نزول و صعود ملائكه .

[١] الفجر آيهء ٢١ .
[٢] الزّلزال آيات ١ و ٢ .
[٣] القارعة آيات ١ تا ٥ .