حجابهائى كه ما انسانها را از ارتباط و شناخت بديهى خداوند محروم مى نمايد
حجابهائى كه ما انسانها را از ارتباط و شناخت بديهى خداوند محروم مى نمايد مى توان حجابهاى متعددى را در نظر گرفت كه مانع ارتباط با خدا و شناخت بديهى او مى باشند . [ البته مقصود حجابهاى مانع از ارتباط و شناخت بديهى است ، نه اعتقاد و علم به وجود اقدس خداوندى كه از روى دلايل عقلى براى همگان امكانپذير است . ] اين حجابها بر دو نوع عمده تقسيم ميشوند :
نوع يكم - حجابهاى ناشى از انحرافات عملى است
نوع يكم - حجابهاى ناشى از انحرافات عملى است مانند غوطه ور شدن در معصيتها و ارتكاب جرمها و تسليم شدن به هوى و هوسهاى نفسانى و خودپرستىها در اشكال گوناگونش . حجابهاى ناشى از انحرافات عملى نه تنها آدمى را از شناخت بديهى خدا و ارتباط با او محروم مى سازند ، بلكه حتى متقنترين و علمى ترين دلايل وجود خداوندى را هم مات و پريده رنگ مى نمايند و آن دلايل را بصورت الفاظ و مفاهيمى بىمحتوى در مى آورند كه كمترين اثرى در عقل و قلب شخص منحرف بوجود نمى آورند .
ما افراد فراوانى از متفكران بسيار با اقتدار مغزى در حكمت الهى و غوطه ور شده در مسائل آن حكمت عاليه و دقيقا آشنا با دلايل كاملا متقن در اثبات وجود خداوندى ، سراغ داريم كه از ارتباط با خدا و دريافت او بىبهره هستند . هيچ احساس تعهد عالى انسانى - الهى در آنان ديده نمى شود ، ديدگان اينان چنانكه با حجابهاى بظاهر علمى پوشيده مى شود ، همچنان با حجابهاى ناشى از انحرافات عملى نيز نابينا مى گردد .
نوع دوم - حجابهاى ناشى از برداشتهاى علمى و معمولى از جهان طبيعت است كه در ديدگاهشان قرار گرفته است .

نوع دوم - حجابهاى ناشى از برداشتهاى علمى و معمولى از جهان طبيعت است كه در ديدگاهشان قرار گرفته است .
توضيح اين حجابها چنين است : جاى ترديد نيست كه يك جهان بسيار پهناور و داراى ابعادى متنوع بنام جهان طبيعت در برابر ديدگان ما قرار گرفته است و ما با انواعى از هدفگيريها و با دو نوع ارتباط جبرى و اختيارى با اين جهان تماس و پيوستگى برقرار مى كنيم . هر مقوله و صورت و شكلى را كه از اين جهان بوسيلهء حواس