ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٤

ندهد ، نتيجه اى نخواهد داد . پس براى وصول به مقام والاى اخلاص ارزشى ، نبايد بهيچ نوعى از انواع شرك مبتلا گشت : شرك در مال و منال ، شرك بمعناى بتپرستى ، شرك با مقام پرستى ، و شرك با خودپرستى و شهرتپرستى و غير ذلك .
همچنين وصول به مقام والاى اخلاص نمى تواند با ببازى گرفتن حيات انسانها سازگار بوده باشد . اخلاص ارزشى با تخريب و معيوب ساختن ديگران با اين كه شخص عيبجو خوددارى آن عيب است ، نيز سازشى ندارد . همچنين اخلاص ارزشى با برهم زدن اصول و مختصات دين الهى براى رفع نيازهاى خود محورى و براى جلب سود ، امكان پذير نمى باشد . بالاخره چند روئى و چند زبانى در اجتماع كه از مختصات نيرنگ بازى و حيله گرىهاست ضد اخلاص ارزشى است ، بنا بر اين بايد گفت : وصول به مقام اعلاى اخلاص كه انسان را به كمال خود رسانده و شايستهء نام انسان كامل مى نمايد ، بدون تخلق به اخلاق اللَّه و تأدب به آداب اللَّه امكانپذير نمى باشد .
تفسير جملهء سوم - اين جملهء شرايط اخلاص در عبادت را چنين بيان مى دارد : شرط يكم - اتحاد درون و برون ( پنهان و آشكار ، ظاهر و باطن ) اين همان شرط است كه در جملهء دوم نيز مطرح شده است . شرط دوم - اتحاد كردار و سخن ، مى توان گفت : اين دو اتحاد باضافهء اتحادهائى كه در جملهء دوم گفته شد ، نتايج و آثار وحدت شخصيت انسان مخلص است كه اين وحدت با پيشرفت تدريجى در مسير وصول به هدف « حيات معقول » وابسته به حيات آفرين متشكلتر و هماهنگتر گشته ، شخصيت انسانى در توحيد جانش توحيد خداوندى را در مى يابد و بمقام اعلاى اخلاص مى رسد .
تفسير جملهء چهارم - در اين جمله كمك خداوندى را براى كسى كه در طلب اخلاص و اتصاف روحش با اين صفت والاى انسانى بر آمده است ، بيان مى فرمايد . خداوند سبحان مطابق وعده اى كه در اين آيه داده است :