ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٢٣ - ٧ - اصل كيفر و پاداش

تسبيح خداوندى است و خواب شما در اين ماه عبادت است ) دعيتم فيه إلى ضيافة الله . . .
( در آن ماه به ميهمانى خداوندى دعوت شده‌ايد . . . ) ملاحظه مى شود كه حتى نفس زدن و خوابيدن كه دو پديدهء ضرورى حيات است و به جهت آن آگاهى الهى كه در ماه رمضان سطوح روانى روزه داران را فرا گرفته است ، تسبيح و عبادت محسوب مى شود .
< شعر > ترتقى أنفاسنا بالارتقاء متحفا منّا إلى دار البقاء ثمّ تأتينا مكافاة المقال ضعف ذلك رحمة من ذى الجلال ثمّ تلجينا إلى أمثالها كى ينال العبد ممّا نالها < / شعر > ( نفسهاى ما با يك حالت ارتقاء كه تحفه ايست از ما به سراى ابديت بالا مى رود و سپس مكافات ( پاداش ) اين نفسها كه مانند گفتارى است با خدا ، دو برابر ، از درياى رحمت خداوند ذوالجلال به سوى ما مى آيد . بار ديگر خداوند به وسيلهء قانون هستى ما را به امثال همان نفسها وادار ميكند ، تا بندهء الهى به آنچه كه از آن نفسهاى پيشين نائل گشته دوباره نائل گردد ) .
مختصات « هدف نهائى زندگى » كه اسلام بعنوان عبادت مطرح نموده است
مختصات « هدف نهائى زندگى » كه اسلام بعنوان عبادت مطرح نموده است مختصاتى كه « هدف نهائى زندگى از ديدگاه اسلام » در بر دارد ، به قرار زير است :
١ - عدم احساس هيچگونه خلاء در زندگانى
١ - عدم احساس هيچگونه خلاء در زندگانى زيرا قرار گرفتن انسان بعنوان جزئى از آهنگ كلى هستى همهء لحظات زندگى را مربوط به خدا مى سازد و اگر هم اميدها و آرزوهايش در روبناى حيات نقش بر آب شوند ، مانند سائيده شدن تارهاى آن تار است كه با بوجود آوردن آهنگ خود ، حكمت وجوديش را به دست آورده است .