ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٠

[ يا خود طبيعى ، غرايز حيوانى ] از درون ذات با موجوديت انسان انجام مى دهد .
مبارزهء با شيطان پليد همان مقدار سخت و دشوار است كه با نفس اماره ( خود طبيعى و غرايز سركش حيوانى ) بهمين جهت است كه پناه بردن از شيطان بخدا أَعُوذُ بِالله مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ همان مقدار ضرورت دارد كه پناه بردن از طغيانگرىهاى نفس اماره بخدا - ( وَما أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ ) [١] ( و من نفس خود را تبرئه نميكنم ، زيرا نفس بسيار امر كننده به بديست مگر آنچه كه پروردگارم رحم كند ، قطعا خداى من بخشاينده و مهربانست ) در چند آيه از قرآن مجيد دستور داده شده است كه از شيطان بخدا پناه ببريد . فقط كسانى مى توانند از حيله و نيرنگ و اغواى شيطان در امان باشند كه وسائل حيله و نيرنگ و اغواى شيطان را از خود دور كنند مانند شهوت پرستىها و عشق به مال و منال دنيا و آرزوهاى دور و دراز و مقام پرستى و غير ذلك . پس در حقيقت اين خود انسان است كه بايد دست خدعه و فريب شيطان را از خود كوتاه كند و مسلم است كه فقط با اخلاص در عبوديت خداونديست كه وسائل حيله و نيرنگ و خدعهء شيطان محو و نابود مى گردند .
٥ - ( هُوَ الْحَيُّ لا إِله إِلَّا هُوَ فَادْعُوه مُخْلِصِينَ لَه الدِّينَ ) [٢] ( او است زندهء حقيقى ، خدائى جز او نيست . او را در حالى كه در دين براى او اخلاص مى ورزيد ، بخوانيد ) .
در اين آيهء شريفه كه حيات خداوندى را متذكر شده است ، نكتهء فوق العاده مهمى وجود دارد كه مى توان گفت : بزرگترين دليل انحصار اخلاص ورزيدن به خداوند متعال ميباشد . توضيح اين كه چنانكه در اوايل مبحث اخلاص گفتيم : اخلاص نتيجهء اساسى عشق است ، كسى كه اخلاص مى ورزد بوسيلهء عشق جوهر

[١] يوسف آيه ٥٣ .
[٢] غافر آيه ٦٥ .