ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٢٤ - ٧ - اصل كيفر و پاداش

< شعر > غم و شادى بر عارف چه تفاوت دارد ساقيا باده بده شادى آن كاين غم ازوست < / شعر > سعدى ٢ - نتيجهء ارتباط معقول در همهء لحظات زندگى با كمال برين
٢ - نتيجهء ارتباط معقول در همهء لحظات زندگى با كمال برين كه حركت و جريان استمرارى را در وجود انسان و جهان حكمفرما نموده است ، قرار گرفتن روح در فوق تكرار يكنواخت رويدادهاى زندگى است كه هرگز فرسودگى و پيرى روانى طراوت و شادابى حيات را مختل نمى سازد ، تا آنجا كه حتى روابط آدمى با خدا با اين كه از نظر تجريد ذهنى بايد ثابت باشد ، از تجدد و تنوع نو به نو برخوردار مى گردد .
< شعر > بيزارم از آن كهنه خدائى كه تو دارى هر لحظه مرا تازه خداى دگرستى < / شعر > < شعر > هر نظرم كه بگذرد جلوهء رويش از نظر بار دگر نكوترش بينم از آنكه ديده ام < / شعر > < شعر > اى مقيمان درت را عالمى در هر دمى رهروان راه عشقت هر دمى در عالمى < / شعر > بيت سوم از خواجوى كرمانى است ٣ - احترام ذات خويش
٣ - احترام ذات خويش اين يكى از مختصات فوق العاده با اهميت و سازنده است ، زيرا ارتباط مستمر با كمال برين ، اين حقيقت را اثبات ميكند كه ذاتى كه او دارد شايستهء ارتباط با كمال برين است . همين ارتباط آگاهانه است كه براى تمام اجزاء درونى و برونى و شئون زندگى آدمى ارزش فوق يك حلقه زنجيرى در كارگاه هستى براى او مى بخشد و با اين ارتباط است كه عقل و وجدان و جان و روان را در برابر هواهاى پست حيوانى و خودخواهىهاى رذل نمى فروشد و مانند آن طفل كوچك نمى باشد كه گوهر گرانبهائى را در برابر يك عروسك و توپ از دست مى دهد ، زيرا - < شعر > هر كه او ارزان خرد ارزان دهد گوهرى طفلى به قرص نان دهد < / شعر > مولوى ٤ - احترام به ذات انسانها
٤ - احترام به ذات انسانها اين مختص يكى از نتائج مختص سوم است ،