ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٨

١٣ - عفو ٣ آيه مادهء توبه با مشتقات زير : ١٤ - يتوب ٥ آيه ١٥ - تواب ١٥ آيه ١٦ - كريم ٢ آيه جمع ٢١٧ آيه رحمت واسعه و رحمت مقرر خداوند متعال در قرآن مجيد در دو آيه فرموده است كه من رحمت را برخودم نوشته‌ام ، يعنى مقرر كرده‌ام كه بربندگانم رحم كنم : ( كَتَبَ عَلى نَفْسِه الرَّحْمَةَ ) [١] ( خداوند رحمت بندگان را بر خود نوشته است ) ( كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِه الرَّحْمَةَ ) [٢] ( پروردگار شما رحمت بر بندگانش را بر خود نوشته است ) .
معناى نوشتن خداوندى بر خود همان عهد و تعهد است كه با خود بسته است .
( إِنَّ الله اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ ) [٣] ( و كيست وفا كننده تر از خدا به عهد خود ) با اين كه خداوند سبحان چون خالق و بوجود آورندهء همهء موجودات و قوانين طبيعى و الزامى است ، و هيچ موجود و قانونى نمى تواند او را مقيد و مكلف نمايد ، وعده كرده است كه به عهد خود وفا كند . يعنى با اين كه :
< شعر > گر تن حبشى سرشتهء تست ور خط ختنى نوشتهء تست گر هرچه نوشته اى بشوئى شويم دهن از زياده گوئى < / شعر >

[١] الانعام آيهء ١٢ .
[٢] الانعام آيهء ٥٤ .
[٣] التوبة آيهء ١١١ .