كارى كه براى بشريت صورت داده است ، اين است كه اشباع خود طبيعى شخصى انسانها را كه عوامل جبرى و شبه جبرى طبيعت ، خود متكفل آن است ، با « حيات معقول » انسانها كه هدفى فوق جريان حيوانى را جستجو ميكند ، اشتباه كرده است . اينان تفسير مكانيسم حيات طبيعى محض را بجاى هدف نهائى زندگى كه ما فوق طبيعت خام است ، گرفته ، حقيقتى به عنوان رشد انسانى را سراغ نداشته‌اند .
٤ - بوجود آمدن انسانهاى سالم و نيرومند و تحصيل رفاه و آسايش همه جانبه
٤ - بوجود آمدن انسانهاى سالم و نيرومند و تحصيل رفاه و آسايش همه جانبه :
البته اين هدف كه يكى از آرمانهاى ممتاز زندگى اجتماعى است بايد از عهدهء پاسخ مقدارى مسائل جدى برآيد . توضيح اين كه با نظر به اين كه آرمان فوق نه تنها در گذشته و حال به وقوع نپيوسته است ، حتى روى قرائن و شواهد قانع كننده در قرنهاى آينده نيز آرمان مزبور قابل تحقق نخواهد بود ، بنا بر اين نظريه انسانهاى همه قرون و اعصار گذشته كه با رضايت به زندگى وسيله اى ، چشم از اين خاكدان پوشيده‌اند ، استخوانهاى پوسيده و خاك شدهء آنان را طبيعت نگاهداشته است تا پس از قرنها كه مردم نيرومند و سالم به وجود خواهند آمد ، آن خاكهاى پوسيده به هدف حياتشان برسند آيا مى توان اين منطق را براى انسانها قابل پذيرش ساخت ، كه امروز تو دست از حيات خود بردار زيرا در آينده انسانى كه داراى حيات است مى آيد و در رفاه و آسايش زندگى ميكند با اين كه حيات امروزى كه در مطلوبيت هيچ تفاوتى با انسان آينده ندارد ، به چه دليل فداى حيات آيندگان شود به اضافهء اين كه انسانهاى با فضيلت و آگاه تاريخ انسانى حتى نمى توانند رفاه و آسايش و نيرومندى طبيعى خود را هدف نهائى زندگى تلقى كنند ، چه رسد به اين كه رفاه و آسايش و نيرومندى موجوداتى مثل خود را در آينده هدف نهائى زندگى بدانند .
٥ - انسانيت با معناى اومانيسم
٥ - انسانيت با معناى اومانيسم :
اين هدف با بيانات مختلفى مخصوصا در مغرب زمين مطرح گشته است . جامع اين بيانات مختلف را مى توان بدين گونه توضيح داد كه انسانيت عبارت است از تخلق به اخلاق مثبت انسانى و عدم