ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩٩

اين يكى از اساسىترين خواص اخلاص ارزشى است كه در آن هنگام كه حقيقت مطلوب ذاتى چهرهء واقعى خود را نشان داده و جوهر ناب روح را در جاذبهء خود قرار مى دهد ، نه اين كه گوشش صداهاى مخالف را نمى شنود و چشمش مناظر ناشايست را نمى بيند و نه اين كه روياروى ستيزه گران با حق و حقيقت قرار نمى گيرد ، بلكه اگر توانست صداهاى مخالف را خاموش و مناظر ناشايست را از جلو ديدگانش محو و نابود و ستيزه گران با حق و حقيقت را از ريشه و بنياد بر مى كند و اگر نتوانست بدون كمترين اعتناء و بدون اندك تأثر از آنها براه خود ادامه مى دهد .
٤ - ( قالَ فَبِعِزَّتِكَ لأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ . إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ) [١] [ شيطان گفت : ] ( سوگند به عزت تو ، همهء آنان ( فرزندان آدم ( ع ) را ) اغوا خواهم كرد مگر آن بندگان ترا از آنان كه بمقام اخلاص رسيده‌اند ) .
خصومت ديرينهء شيطان لعنة اللَّه عليه با فرزندان آدم و حسادتى كه بر ابو البشر ورزيده و از سجده بر او امتناع ورزيده است و خرمن هستى خود را تا ابد آتش زده است ، هرگز نخواهد گذاشت فرزندان آدم ( ع ) به سهولت و سادگى راه اعتلاء و كمال خود را تا بارگاه الهى بپيمايند ، زيرا اين يك قانون كلى حيات موجودات پليد است كه با نظر به خرمن سوختهء خود شمع فروزان ديگران را نمى توانند ببينند .
< شعر > ز ان كه هر بدبخت خرمن سوخته مى نخواهد شمع كس افروخته < / شعر > مولوى شيطان با داشتن قدرت مكر و حيله و نفوذ در اعماق سطوح روانى انسان و آراستن و پيراستن خطاها و گناهان ، از هر سو به اولاد آدم نزديك مى شود و در صدد اغوا و گمراه كردن او بر مى آيد . كارى كه شيطان از خارج از ذات انسان در موجوديت انسان انجام مى دهد ، همان كار است كه نفس اماره

[١] ص آيه ٨٣ .