ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٧٩

تفسير عمومى خطبهء پنجاه و ششم تذكر - در نسخهء آقاى دكتر صبحى صالح جملهء اول كه عنوان خطبه طرح شده است ، مربوط به نظر شخصى او است ، زيرا اين جمله كه امير المؤمنين ( ع ) در صفين مردم را دستور به صلح داده است ، در هيچ موقعى چنين دستورى صادر نفرموده است ، بلى ، چنانكه در خطبهء گذشته ديديم ، در آغاز جنگ ، در شروع به نبرد تأخير فرموده‌اند ، نه براى صلح و نه براى ترس از مرگ و نه براى شك در غائلهء صفين كه با قاطعيت تمام جنگ را ضرورى مى ديدند .
٢ ، ٧ - و لقد كنّا مع رسول اللَّه صلَّى الله عليه و آله نقتل آبائنا و أبنائنا و إخواننا و أعمامنا ، ما يزيدنا ذلك إلَّا إيمانا و تسليما و مضيّا على اللَّقم و صبرا على مضض الألم و جدّا في جهاد العدوّ ( ما در حضور رسول خدا ( ص ) بوديم ، پدران و فرزندان و برادران و عموهاى خود را مى كشتيم و اين جنگ و كشتار با نزديكترين اشخاص براى ما جز ايمان و تسليم و حركت در راه روشن و بردبارى در برابر نيشهاى دردآگين و كوشش در جهاد با دشمن نمى افزود ) .