ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٣

تفسير عمومى خطبهء پنجاه و هشتم ٢ ، ٧ - أصابكم حاصب و لا بقى منكم آثر . أبعد ايمانى باللَّه و جهادى مع رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم أشهد على نفسى بالكفر لقد ظللت إذا و ما أنا من المهتدين . ( طوفان مرگزاى شما را بگيرد و داستانگوئى از شما در روى زمين باقى نماناد . آيا بعد از ايمانم به خدا و جهادى كه در حضور رسول خدا نموده‌ام به كفر خود شهادت بدهم اگر چنين شهادتى بدهم ، از هدايت شدگان نخواهم بود ) در قرآن مجيد در چهار مورد عذاب بوسيلهء حاصب كه بمعناى باد تندوز ( طوفان مهلك ) و پر از گرد و خاك است ، گوشزد شده است : ( أَ فَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمْ جانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً ثُمَّ لا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلًا ) [١] ( آيا خاطرتان جمع است از اين كه عرصه اى از خشكى را براى شما فرو ببرد ، يا باد مهلكى را براى شما بفرستد سپس براى خود حافظ و نگهبانى پيدا نكنيد ) و العنكبوت آيه ٤٠ ، القمر آيهء ٣٤ و الملك آيهء ١٧ .

[١] الاسرا آيه ٦٨ .