ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٩

ترجمهء خطبهء پنجاه و دوم خطبه ايست از آن حضرت كه مردم را به زهد ورزيدن در دنيا تشويق فرموده و پاداش خداوندى را بر پارسايانو نعمتهاى خداوندى را كه به مخلوقات عطا نموده است بيان مى دارد .
( آگاه باشيد استمرار حيات دنيا هر لحظه اى قطع مى شودو بگذشته مى خزد و انقراض لحظات خود را اعلام مى داردو حقيقت اصلى آن كه در پشت پرده است ، ناشناخته مى باشد [ و يا آنچه كه از دنيا خوشايند است ، ناخوشايند مى گردد ] دنيا با سرعت شديد پشت به زندگان مى نمايدو ساكنان خود را بسوى فنا دفع ميكندو همسايگانش را با آهنگ مرگ مى رانددنيا شيرينى خود را تلخو صافى خود را تيره ساخته استاز اين دنيا چيزى نمانده است جز ته ماندهء آبى در ظرف دستشوئىيا چيزى جز جرعهء آبى اندككه اگر تشنه اى آنرا بمكد ، سيراب نشود . اى بندگان خدا ، تصميم به كوچ از اين دنيابگيريد كه فنا سرنوشت همهء مردم آنستو آرزوى بىاساس در اين دنيا شما را مغلوب نسازدو كشش زمان براى شما طولانى تلقى نگردد سوگند بخدا اگر مانند شتر بچه گم كرده بناليدو چونان كبوترى كه يار مأنوس خود را از دست داده است زارى كنيدو مانند تاركان دنيا از خوف و خشيت فرياد برآوريدو از اموال و فرزندان خود دل كنده براى طلب اعتلاى منزلت و تقرب ببارگاه ربوبى ، يا براى بخشوده شدن گناهى كه كتابهاى الهى آنرا شمرده و رسولانش آنرا حفظ كرده اندرو به خدا برويد ، در برابر آن پاداشى كه از خدا براى شما اميد دارمو در برابر كيفر و عقابى كه براى شما مى ترسم اندك خواهد بودو سوگند بخدا ، اگر دلهاى شما ذوب شودو چشمان شما بجهت رغبت به لطف اويا بجهت بيم از عذاب او [ بجاى اشك ] خون بريزدسپس در اين دنيا عمر كنيدبمقدار بقاء دنيا اعمال شما شايستگى برابرىبا نعمتهاى عظيم خداوندىو با هدايتى كه براى برخوردارى از ايمان بشما عنايت فرموده است ، نخواهد داشت .