ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٤

ترجمهء خطبهء چهل و هشتم خطبه ايست از آن حضرت كه در هنگام حركت بسوى شام ايراد فرموده است و گفته شده است : اين خطبه را در موقعى كه از كوفه براى حركت بسوى صفين بيرون آمده بود ، در نخيله ايراد فرموده است ( سپاس مر خداى را هر وقت كه شب وارد شود و تاريكىهاى خود را بگستراندو سپاس مر خداى را هر وقت كه ستاره اى بدرخشد و غروب كندو سپاس مر خداى را كه احسانش هرگز مفقود نمى گرددو بخشش و اكرامش براى عوض و پاداش نيستپس از حمد و ثناى خداوندى ، من پيش قراولان سپاهيان خود را فرستادمو بآنان دستور دادم مسير خود را از كنار فرات بگيرند و در آنجا منتظر باشندتا آن گاه كه دستور من بآنان برسدنظر من اينست كه از اين فرات بگذرم و به جمعيت اندكى از شما كه در آن طرف فراتند برسمكسانى كه در كنار شط دجله ساكنندو آنها را بسيج كنم تا با شما بسوى دشمن حركت كنندو آنانرا كمك نيروى شما قرار بدهمشريف رضى گفته است : كه مقصود امير المؤمنيناز كلمهء ملطاط سمت حركتى است كه به سپاهيان دستور داد ، آن سمت را بگيرند كه كنار فرات بود و ملطاط به ساحل دريا نيز گفته مى شوداصل معناى اين كلمه زمين همواره استو مقصود آن حضرت از نطفه آب فرات است و اين جمله از عبارات شگفتانگيز است )