ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٦

( إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ ) [١] ( قطعا اسراف كنندگان برادران شياطينند ) .
( وَلا تُسْرِفُوا إِنَّه لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ) [٢] ( و اسراف نكنيد ، زيرا خداوند اسراف كنندگان را دوست نمى دارد ) .
( لا جَرَمَ أَنَّما تَدْعُونَنِي إِلَيْه لَيْسَ ) [٣] ( و قطعا اسراف كنندگان اصحاب آتشند ) .
آيات مربوط به اين مضمون با بيانات مختلف در قرآن مجيد فراوان است . اهميت قناعت به حد كفاف ( ضرورت معاش ) مستند به دو عامل بسيار مهم است : عامل يكم - ريشه كن شدن فقر از زندگى خود قناعت كننده و از زندگى مردم جامعه كه بطور محدود مواد طبيعى را به مواد معيشت تبديل مى كنند .
بهمين جهت است كه امير المؤمنين فرموده است : ما منع فقير الَّا بما متّع به غنىّ ( هيچ فقيرى از معاش خود محروم نمانده است ، مگر اين كه يك غنى از حق مالى آن فقير بهره مند گشته است ) .
عامل دوم - اسراف و تبذير و مال پرستى همان مقدار بار شد و تكامل روحى انسان مى تواند سازگار باشد ، كه نيستى با هستى و ظلمت با نور . محمد بن يعقوب كلينى در كتاب كافى باب مستقلى را در بارهء كفاف آورده است . ما دو روايت را بعنوان نمونه در اين مبحث مى آوريم :
روايت يكم - قال رسول اللَّه ( ص ) الَّلهمّ ارزق محمّدا و آل محمّد العفاف و الكفاف [٤] ( پروردگارا ، به محمد و آل محمد ( ص ) پاكدامنى و

[١] الاسراء آيهء ٢٧ .
[٢] الانعام آيه ١٤١ .
[٣] غافر آيهء ٤٣ .
[٤] منهاج البراعة ج ٤ ص ٢٤٩ .