ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٠

اين گونه امر در محاورات شايع است ، مثلا در تمجيد يك انسان گفته مى شود : أكرم به و أنعم ( او را اكرام كن و مورد انعامش قرار بده ) و مى دانيم كه امر مزبور فقط براى بيان شايستگى آن انسان به اكرام و انعام است ، نه بوجود آوردن عملى اكرام و انعام بطور وجوب و حتم ٨ ، ١٤ - الا و إنّه سيأمر كم بسبّى و البراءة منّى ، فأمّا السّبّ فسبّونى ، فإنّه لى زكاة و لكم نجاة و أمّا البراءة فلا تتبرّؤا منّى فإنّى ولدت على الفطرة و سبقت إلى الإيمان و الهجرة ( آگاه باشيد ، او شما را به دشنام دادن به من و بيزارى و تبرى از من دستور خواهد داد . [ در صورت اجبار ] بمن دشنام بدهيد ، زيرا دشنام به من ، مرا پاك ميكند و موجب رهائى شما است ، ولى اگر تبرى و بيزارى از من را بر شما عرضه كند ، از من تبرى مجوئيد ، زيرا من بر فطرت پاك اسلام متولد شده‌ام و پيش از همه به ايمان و هجرت نائل گشته‌ام . ) تفسير اين جملات در آغاز مباحث مربوط به اين خطبه مطرح شده است ، مراجعه فرمائيد .