ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٩

آيات مربوط به كسانى كه بمقام مخلصين ( با فتح لام ) رسيده‌اند ، در قرآن در در موارد متعدد آمده است از آن جمله : ( وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ) [١] [ شيطان گفت : ] ( و من همهء فرزندان آدم را فريب خواهم داد ، مگر آن بندگان ترا از آنان كه بمقام مخلصين رسيده‌اند ) ( وَما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ . إِلَّا عِبادَ الله الْمُخْلَصِينَ . أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ ) [٢] ( و شما پاداش داده نخواهيد شد ، مگر آنچه را كه عمل مى كرديد . مگر آن بندگان خداوندى كه بمقام مخلصين رسيده‌اند ، زيرا براى آنان رزق معينى است ) . توضيح اين كه كسى كه به درجهء عالى مخلصين نائل مى گردد ، چنانكه از فريبكاريهاى شيطان درونى ( نفس اماره و غرايز سركش حيوانى ) رها شده است ، همچنين از اغواها و حيله گريهاى شيطان برونى كه ابليس است ، آزاد شده است ، زيرا آدمى با وصول به مرتبهء مخلصين داراى آن قدرت ربانى مى گردد كه مالكيت برخود را بدست مى آورد و آنرا از دستبرد هر دو شيطان در امان نگه ميدارد . امتيازى كه در اين آيه به مخلصين داده شده است ، رزق معلوم است كه ما فوق پاداش معمولى براى عمل معمولى است .
٨ - « و قال صلَّى اللَّه عليه و آله : ما من عبد يخلَّص العمل للَّه أربعين يوما إلَّا ظهرت ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه » [٣] ( و پيامبر اكرم ( ص ) فرمود : هيچ بنده اى چهل روز در عمل اخلاص نمى ورزد مگر اين كه چشمه سارهاى حكمت از قلبش بزبانش جارى مى گردد ) شبيه باين مضمون در روايتى از امام محمد باقر عليه السلام چنين آمده است : ٩ - « ما أخلص عبد الإيمان باللَّه أربعين يوما - أو قال ما أجمل عبد

[١] الحجر آيه ٣٩ و ٤٠ .
[٢] الصافات آيه ٣٩ و ٤٠ و ٤١ .
[٣] جامع السعادات - ملا محمد مهدى نراقى . ج ٢ ص ٣٩٩ .