ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩٧

عميق و فهم عالى آهنگ هستى كه تنها با اخلاص مى توان آنرا شنيد . و معناى اخلاص به انسان احترام عميق به ذات انسانى است كه در جاذبهء اخلاص به مقام شامخ ربوبى قرار گرفته است .
٢ - ( وَأَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَادْعُوه مُخْلِصِينَ لَه الدِّينَ ) [١] ( روى دلهايتان را در هر مسجدى بسوى خدا ببريد ، و خدا را در حالى كه در دين براى او اخلاص مى ورزيد ، بخوانيد ) .
وقتى كه براى مسجد كه مانند رصدگاه براى نظاره به بينهايت و كشش بسوى آن ساخته شده است ، وارد مى شويد ، ريا نكنيد و از روى نفاق و نيرنگ خم و راست نشويد ، با مغز آكنده از پندار و خيال و با درونى پر از آلودگىها و كثافات حيوانى با خدا روياروى قرار نگيريد . اين ارتباط ضرورى و شريف را از روى حرفه و اعتياد با خدا برقرار نسازيد ، بلكه روى دلهايتان را به سوى او برگردانيد . روى دل بسوى او برگرداندن ، آن نيست كه به آسمان بنگريد و به نقطه اى از زمين يا فضا خيره شويد ، بلكه معنايش اينست كه رو به سوى جان خود ببريد تا خود را در برابر خداوندى كه از شما به شما نزديكتر است مشاهده كنيد كه : ( وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْه مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ ) [٢] ( و ما از رگ گردن به انسان نزديكتريم ) .
< شعر > جان نهان در جسم و تو در جان نهان اى نهان اندر نهان اى جان جان < / شعر > شيخ عطار ٣ - ( فَادْعُوا الله مُخْلِصِينَ لَه الدِّينَ وَلَوْ كَرِه الْكافِرُونَ ) [٣] ( خدا را در حالى كه در دين براى او اخلاص مى ورزيد ، بخوانيد ، اگر چه كافران كراهت داشته باشند )

[١] الاعراف آيهء ١٤ .
[٢] ق آيهء ١٦ .
[٣] غافر آيهء ١٤ .