ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٣

است كه احساس و انجام آن در پيش برد ارادهء معنوى انسان اثر قاطعانه دارد .
كلمهء قربانى خود از مادهء قرب است كه بمعناى نزديكى به خداوند است چنانكه در روايتى آمده است كه : الصّلوة قربان كلّ تقىّ فمن شاء استقلّ و من شاء استكثر ( نماز وسيلهء تقرب هر انسان پرهيزكاريست ، پس هر كس كه بخواهد آنرا كم بجاى آورد و هر كس كه بخواهد بيشتر بجاى آورد ) .
از پاى در آوردن يك جاندار با تجويز يا دستور الهى ، بدون ترديد يك پديدهء ساده اى نيست ، بلكه بايستى بشر هم در برابر اين قربانىها ، تمايلات حيوانى خود را قربانى كند كه بتواند جبران احساس خشونت در ذبح حيوان را بنمايد . اين كه حكماء مى گويند : پست قربانى عالى است ، بشرط اين كه آن عالى واقعا رو به اعتلا و كمال باشد ، بهمين جهت است كه مى توان گفت : آن مردمى كه در اين دنيا جانداران را از پاى در مى آورند و از گوشت و پوست آنها استفاده ميكنند ، ولى كارى در برابر اين بهره برداريها انجام نمى دهند ، مردمى ناآگاه و پست و دور از حكمت آفرينش مى باشند .