تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٠٧ - تفسير اين آيه كه و ان الدار الاخرة لهى الحيوان لو كانوا يعلمون كه در ديوار و عرصهء آن عالم و آب و كوزه و ميوه و درخت همه زندهاند و سخن گو و سخن شنو ، و جهت آن فرموده حضرت مصطفى صلى الله عليه و آله الدنيا جيفة و طالبها كلاب و اگر آخرت را حيات نبودى آخرت هم چون دنيا جيفه بودى جيفه را نه از براى بوى زشت بل براى مردگيش جيفه خوانند

آيه
روايت


((٣٦٣٢)) نور بىسايه لطيف وعالى است آن مشبّك سايهء غربالى است
((٣٦٣٣)) عاشقان عريان همى خواهند تن پيش عريانان چه جامه چه بدن
((٣٦٣٤)) روزه داران را بود آن نان وخوان خرمگس را چه ابا چه ديگ دان
آيه « وما هذِه اَلْحَياةُ اَلدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ ولَعِبٌ وإِنَّ اَلدَّارَ اَلآخِرَةَ لَهِيَ اَلْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ ٢٩ : ٦٤ » (١) ( واين زندگانى دنيوى چيزى جز لهو وبازى نيست ، وحيات حقيقى سراى آخرت وابديست اگر بدانند ) « وسَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً ٧٦ : ٢١ » (٢) ( . . . وپروردگارشان شراب طهور بر آنان خورانيد ) « ما زاغَ اَلْبَصَرُ وما طَغى . لَقَدْ رَءا مِنْ آياتِ رَبِّه اَلْكُبْرى ٥٣ : ١٧ - ١٨ » (٣) ( ديدگان پيامبر در معراج نلغزيد وطغيان نكرد وآياتى بزرگ از پروردگارش ديد ) .
« قالَ اِهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ولَكُمْ فِي اَلأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ ومَتاعٌ إِلى حِينٍ ٧ : ٢٤ » (٤) ( خداوند فرمود : همهء شما به زمين فرود آييد در حالى كه براى برخى از شما در روى زمين تا مدتى قرارگاه ومتاعى است ) روايت « طوبى لمن ذلت نفسه » ( خوش باد حال كسى كه نفسش تسليم روح ملكوتيش گشته است . ) [ ماخذ اين روايت با همهء جملاتش در گذشته ثبت شده است ]

(١) سوره العنكبوت ، آيهء ٦٤ . .
(٢) سوره الدهر ، آيهء ٢٢ . .
(٣) سوره النجم ، آيهء ١٨ و ١٩ . .
(٤) سوره الاعراف ، آيهء ٢٤ . .