تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٤٦ - آيا احساس ذى حق بودن با نرمى و چاپلوسى سازگار است ؟
كه حق براى انسان پيش آورده است : سازگارى با حق ندارد .
عظمت ومطلوبيت وقاطعيت حق ، مقاومت مخصوصى در مقابل عوامل مزاحم به ذى حق مى دهد كه بهر شكل وطريقى كه باشد حالت هجوم يا حد اقل وضع دفاع جدى در انسان به وجود مى آورد .
اين هجوم يا دفاع مستند به نيرويى است كه شخص ذى حق در درون خود احساس مى كند .
ممكن است جريان امور در خارج به طورى باشد كه دو حالت مزبور ( هجوم يا دفاع ) را خنثى وبىاثر نمايد ، ولى بدان جهت كه دست برداشتن از حق براى انسان ذى حق ، مانند دست برداشتن از حيات يا حيات مطلوب است ، لذا شخص مفروض تا آنجا كه امكان دارد ، عوامل مزاحم حق را به عنوان ضد حيات خويش تلقى خواهد كرد .
مقاومت وجديت وتلاش براى احقاق حق ، ناشى از نيروى بزرگى است كه در درون ذى حق ايجاد شده است ، لذا كوچكى وبزرگى وبا اهميت يا بىاهميت بودن حق چندان تفاوتى در مقاومت وكوشش شخص ذى حق به وجود نمى آورد . زيرا ٥ = ٢ × ٢ از نظر خلاف واقع بودن همان مقدار موجب اختلال در مغز آدم آگاه به ٤ = ٢ × ٢ است كه ١٠٠ = ٢ × ٢ . آن وضع روانى كه شخص ذى حق پيدا كرده است ، چنانكه گفتيم مربوط به كيفيتى است كه از خود حق به وجود آمده است ، اگر چه وسيلهء ظاهرى آن مقدار اندكى پول يا كار يا كالا يا امور معنوى بوده باشد .