تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٨١ - شرح آيات

چالشها را به دست مى‌آورد، آيا مى‌دانى چگونه؟ بدان سبب كه قلب در آن روز از وساوس شيطانى پاك و از رسوبهاى شرك زدوده و از زنجيرهاى تقديس و فريبدهى ذاتى دور و از كينه و حسد و پندارها و آرزوها برى مى‌شود، و در آن هنگام دارنده آن به سبكبارى و صاحب نشاط و چابكى در حركت بودن دسترس پيدا مى‌كند، و چنان است كه گويى از بندى رسته است، و شايد قرآن به همين اشاره كرده و گفته است

«وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ‌- و بار را از تو برداشتيم.» چه وزر بار سنگين است، و وضع بار برداشتن آن است، و كدام بارى سنگينتر از دوستى دنيا و ترس از مردم آن و چسبيدن به زمين است؟ و تأييدى از اين را در حديثى نبوى مى‌يابيم كه چون از او- صلى اللَّه عليه و آله- پرسيدند كه: «يا رسول اللَّه! آيا قلب گشوده مى‌شود؟ گفت: آرى، گفتند: يا رسول اللَّه! آيا اين گشودگى علامتى دارد كه به آن شناخته شود؟ گفت: آرى، از خانه فريب دنيا بريدن، و به خانه جاودانى آخرت بازگشتن، و پيش از رسيدن مرگ آماده آن بودن». [٤] پس اگر شرح صدر- چنان كه در اين حديث آمده- با كناره‌گيرى از دنيا صورت اتمام مى‌پذيرد، فرو گذشتن بار وزر يكى از مظاهر آن خواهد، كه تصديق آن را در گفته خدا در صفت پيامبرش چنين مى‌يابيم وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ‌. [٥] و «اصر» به معنى بار سنگين و به شرك و خرافات تفسير شده، و نيز يكى از معانى «أغلال» قيد و بندهاى نفسى است كه مانع حركت كردن مى‌شود.

اين همه با وحى تجسم يافته در كتاب كامل مى‌شود، و هر مؤمنى هنگام تلاوت آن چنان كه بايد، بهره خود را مى‌برد و سينه‌اش گشوده و بارهاى سنگينى كه‌