تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٣ - شرح آيات

آن نمى‌توان رسيد، و اميدى كه دسترسى به آن ممكن نيست». [٢٣] [١٧] آرى، تنها با ياد آخرت و نعمتهاى آن است كه از دنيا و زيورهاى آن فاصله مى‌گيريم. پس، هر گاه شهوت و آز جنسى تو را به ارتكاب عمل جنسى حرام فراخواند حور العين را به ياد آر كه آنها بهتر و پايدارترند، و هر گاه مال حرام يا طعام زيانبارى برايت گوارا جلوه كرد ميوه‌ها و گوشتهاى بهشتى را به خاطر آور كه آن براى تو بهتر و ماندگارتر است.

«وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقى‌- و آخرت بهتر و پاينده‌تر است.» دنياى ديگر كاملتر، و توان انسان در آن روز به حدّ كمال است. تو نمى‌توانى در اين دنيا/ ٥٢ پس از پر شدن شكمت ديگر چيزى بخورى، و اگر چنين كنى گرفتار سردل مى‌كنى و دچار استفراغ و بيمارى مى‌شوى، ولى اهل بهشت چهارصد سال بر سر سفره درنگ مى‌كنند و حالت پرى شكم به آنان دست نمى‌دهد و خسته و ناراحت نمى‌شوند.

ميل جنسى نزد آدمى محدود است، و چون قضاى حاجت شود، طرف مقابل را ترك مى‌كند، در صورتى كه براى هر فرد از اهل بهشت دهها و بلكه صدها همسر وجود دارد و از نيرويى برخوردارند كه از تكرار عمل جنسى گرفتار هيچ ناراحتى نمى‌شوند.

بيمارى و پيرى و كسالت و پريشان حالى و مرگ اهل دنيا را تهديد مى‌كند، در صورتى كه زندگى آخرت تا ابد باقى و برقرار است.

از ابو جعفر الباقر- عليه السلام- روايت شده است كه گفت: «اهل بهشت زندگى مى‌كنند و هرگز نمى‌ميرند، و بيدار مى‌مانند و هرگز به خواب نمى‌روند، و هميشه بى‌نيازند و هيچ وقت گرفتار فقر نمى‌شوند، و شادند و هرگز اندوهناك نمى‌شوند، و مى‌خندند و هيچ وقت نمى‌گريند، و اكرام مى‌شوند و هرگز خوارى نمى‌بينند، و پيوسته شوخ طبعى مى‌كنند و هرگز خشمگين نمى‌شوند، و هميشه‌