تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٩٢ - شرح آيات
به ديدار گور خود مىرود، مال و فرزند هيچ كارى براى او نمىتواند كرد، و بايد حساب نعمت خدا را پس بدهد، و آنچه مايه سرگرمى و لهو او بود متلاشى مىشود، بدان سبب كه با چشم يقين به ديوار دوزخ مىرود. بدين گونه است كه سوره حالت دلبستگى دنيا را از طريق عبرت گرفتن به مرگ و سپس حساب و عقاب مورد بحث قرار مىدهد.
/ ٣١١ سورة التكاثر
[سوره التكاثر (١٠٢): آيات ١ تا ٨]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ (١) حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ (٢) كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ (٣) ثُمَّ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ (٤)
كَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ (٥) لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ (٦) ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقِينِ (٧) ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ (٨)
/ ٣١٢
فزون طلبى شما را به خود مشغول داشت
شرح آيات
[١] در حديثى شريف آمده است: «اى پسر آدم! اگر از دنيا چيزى را خواهانى كه بسندهات باشد و تو را كفايت كند، سادهترين چيز در آن تو را بسنده است، و اگر خواهان چيزى هستى كه بسندهات نباشد، هر چه در آن است براى تو