تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٥٩ - شرح آيات
سورة الضّحى/ ١٦٧
[سوره الضحى (٩٣): آيات ١ تا ١١]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ الضُّحى (١) وَ اللَّيْلِ إِذا سَجى (٢) ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى (٣) وَ لَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولى (٤)
وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى (٥) أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى (٦) وَ وَجَدَكَ ضَالاًّ فَهَدى (٧) وَ وَجَدَكَ عائِلاً فَأَغْنى (٨) فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلا تَقْهَرْ (٩)
وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ (١٠) وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ (١١)
/ ١٦٨
و به زودى پروردگارت چندان به تو خواهد بخشيد كه راضى و خرسند شوى
شرح آيات
[١] چرا بر مردمان روا نيست كه به آفريدههاى خدا سوگند ياد كنند، در صورتى كه خدا به آنچه آفريده است قسم مىخورد و در حديثى چنين آمده است
از امام باقر- عليه السلام-: «خداى عز و جل مىتواند به هر چه از آفريدههايش كه بخواهد قسم ياد كند، و بندگانش را نرسد كه جز به او قسم ياد