تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٠ - شرح آيات

اللبن» كه مقصود غليظ و سخت شدن شير است.

٦ [لبدا]: فراوان و متراكم، همچون پشم بر روى هم نشسته، و لبدة الاسد به معنى يال شير از آن مشتق است.

١٠ [النجدين‌]: به قولى نجد همچون نجف به معنى زمين بلند و برجسته است. و به قولى ديگر نجد به معنى راهى آشكار بر قسمت مرتفعى از زمين است كه نگرنده آن را از دور مى‌بيند.

/ ١١٥

و تو چه دانى كه آن عقبه چيست‌

شرح آيات

[١] براى فهم دامنه اهميت يك قضيه، آن را با قضيه ديگرى از راه سوگند خوردن مقايسه مى‌كنيم، و هنگامى كه پاى قسم در كلام خدا به ميان مى‌آيد، بر اين امر دو چيز ديگر افزوده مى‌شود: اولا، عظمت آنچه را كه به آن سوگند ياد مى‌كنيم، به همان گونه منعكس مى‌كند كه عظمت آنچه را كه بر آن سوگند ياد مى‌كنيم منعكس مى‌سازد، ثانيا، از ارتباطى پنهان يا آشكار ميان دو امر خبر مى‌دهد. و در آغاز سورة البلد مشاهده مى‌كنيم كه پرداختن به سوگند خوردن به بلد و والد و ولد، براى بيان مشقتهايى است كه انسان با آنها رو به رو است، پس ميان آنها چه ارتباطى وجود دارد؟ اين نكته را روشن مى‌كند كه بيشتر رنجى كه آدمى تحمل مى‌كند، برخاسته از زمين و اولاد است.

«لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ- سوگند مى‌خورم به اين شهر.»