تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠٣ - شرح آيات

/ ٤٣٧ سورة الإخلاص‌

[سوره الإخلاص (١١٢): آيات ١ تا ٤]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (١) اللَّهُ الصَّمَدُ (٢) لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ (٣) وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ (٤)

/ ٤٣٨

بگو خدا يكى است‌

شرح آيات

[١] اگر آدمى از زندان ذات و در بند هواى نفس بودن خارج نشود، امكان بيرون آمدن از ظلمتكده شرك براى او ميسّر نخواهد شد، و اگر خوب دقت كنيم، ريشه هر كفر و شرك و سركشى را در دوستى نفس و هواى آن خواهيم يافت، و حتى آن كس كه طاغيان يا بتان را مى‌پرستد، در حقيقت هواى نفس خويش را در صورت طاغيان و شهوات خود را در هيكل بتان پرستش مى‌كند.

پس اگر از خود دوستى خارج شوى، و به چالش با تاريكيهاى هواى نفس برخيزى، به اذن خدا به سرزمين وسيع پاكيزه يكتاپرستى بدون قيد و شرط راه خواهى يافت.

آيا چگونه مى‌توانيم از زندان ذات خويش خارج شويم؟ با مبارزه و چالش با هراسهاى طاغيان و گمراهيهاى اجتماع و خرافات گذشتگان و مقدمات باطلى كه در نزد ايشان رايج بوده است.

تاريخ يكتاپرستان خلاصه‌اى از مبارزه تلخ ميان ايشان و خوانندگان مردم به شرك و گمراهى است ... آيا در تاريخ پيامبران و صدّيقان نخوانده‌ايد كه چگونه‌