تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٨ - معناى واژهها

مى‌كردند، و به فلانى چنان عطا كردى ...، پس خداى عز و جل گفت: آيا تو را يتيم نيافتم و در پناهت گرفتم؟! و آيا تو را گم شده نيافتم و به راهت راهنمايى كردم؟! و آيا فقيرى نبودى و توانگرت ساختم؟! آيا سينه‌ات را گشاده و روشن نكردم؟! آيا به تو چيزى ندادم كه پيش از تو به هيچ كس نداده بودم، و آن پايانهاى سوره بقره است؟! آيا تو را دوست خود برنگزيدم چنان كه ابراهيم را دوست خود برگزيده بودم؟! و من گفتم: آرى چنين است اى پروردگار من». [٢]

سورة الشرح/ ١٨٧

[سوره الشرح (٩٤): آيات ١ تا ٨]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ (١) وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ (٢) الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ (٣) وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ (٤)

فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً (٥) إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً (٦) فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ (٧) وَ إِلى‌ رَبِّكَ فَارْغَبْ (٨)

معناى واژه‌ها

٧ [فرغت‌]: گفته‌اند كه «فراغ» به معنى غم و اندوه است، و به اين گفته خداى تعالى استناد كرده‌اند: «وَ أَصْبَحَ فُؤادُ أُمِّ مُوسى‌ فارِغاً إِنْ كادَتْ لَتُبْدِي بِهِ‌» كه فارغا به معنى مهموما يا محزونا است، و بنا بر اين معنى آن چنين مى‌شود: «پس چون اندوهى به تو رسد، براى پروردگارت بر سرپا بايست».