تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦١ - شرح آيات
معناى واژهها
١ [الغاشية]: روز قيامت است كه هول و هراس آن همه را فرا مىگيرد.
٥ [آنية]: به آخرين درجه از گرمى رسيده.
١٥ [و نمارق]: مخدهها و پشتيها.
١٦ [زرابى]: فرشها و گستردنهاى گرانبها.
/ ٦١
آيا خبر قيامت به تو رسيده است
شرح آيات
[١] اگر وحى نمىبود، و اگر آيات آن به سختى درهاى قلوب را نمىكوفت، دل آدمى كه گرفتار غمها و شاديهاى زندگى او است، چگونه به انديشه قيامت و هولها و هراسهاى آن مىافتاد؟ صفات اين روز همه قلب را پر مىكند و باز هم باقى است ... ولى ما از آن غافل و به آنچه در اين دنيا با آن دست در گريبانيم مشغوليم كه بسيار بزرگ مىنمايد، در صورتى كه در مقايسه با آنچه در آن روز خواهد بود بسيار ناچيز است.
«هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ- آيا خبر قيامت به تو رسيده؟» پرسش اثرى بزرگ در جان آدمى دارد، و پرسش در اين جا از مطلب مهمى است كه خود را تثبيت مىكند و با عظمتى كه دارد به دنبال تو مىآيد، در صورتى كه از سخنان ناچيز پس از شنيده شدن اثرى بر جاى نمىماند. آرى، سخن درباره غاشيه است، يعنى حقيقتى كه همه چيز را مىپوشاند و فرا مىگيرد. خشكى و دريا و