تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨١ - شرح آيات

كه شخص در آن مى‌نشيند و بدون اين كه ديگران با خبر باشند، در احوال و اعمال ايشان دقت مى‌كند، و اين جمله اشاره به آن است كه خداوند متعال از احوال مردمان آگاه است و هيچ چيز بر او پوشيده نيست.

١٦ [فقدر]: سخت گرفتن و تنگ كردن.

١٩ [لمّا]: لمّ به معنى جمع كردن است، و «لممت ما على الخوان» يعنى هر چه را بر سر سفره بود خوردم، بى تميز دادن خوردنيها از يكديگر.

٢٠ [جمّا]: جمّ به معنى زياد و بزرگ است، و جمة الماء، آب زياد است.

/ ٨٤

همانا خداى تو در كمين است‌

شرح آيات

[١] ادب اصيل و بديع در پيرامون خواننده از سايه‌ها و آهنگها و الهامها و پوششها پرده بر مى‌دارد تا تو خود را، دانسته يا نادانسته، در ميان حقيقت بيابى، و بر قله ادبيات بديع آيات ذكر الاهى را همچون قاليچه سليمانى مى‌يابيم كه ما را به آفاق حقيقت منتقل مى‌كند، و ما را به مشاهده و لمس كردن و زيستن و آميختن با اين حقيقت وا مى‌دارد، و قلم از بيان نكات لطيف و ظريف اين ادب اعلى از آن جهت عاجز و ناتوان است كه در گزينش كلمات و روش تركيب كردن آنها با يكديگر و طنين الفاظ و تموج به معانى و افقهاى ديد آن جريانى از مؤثراتى وجود دارد كه انسان هنوز نتوانسته است به تراز شمردن و شناختن آنها دسترس پيدا