تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧٣ - شرح آيات

مسلط بر بندگان خدا، و از ارزشهاى فاسدى كه در نفس احساس مى‌شود، و از رفتار فاسدى كه زندگى مردمان را آلوده مى‌سازد، اين بيزارى خودمان را واضح و صريح نشان دهيم.

«قُلْ‌- بگو،».

با كمال وضوح بگو، بدان جهت كه كلمه نماينده طرد گاه اثرى شديدتر از خود طرد دارد، بدان سبب كه به ديگران جرأت مبارزه با آن را مى‌بخشد يا بسيار كسان وجود دارند كه در سرّ ضمير خود با يك حكومت جبّار و ستمگر مخالفند،/ ٤٠٣ ولى شماره كسانى كه اين مخالفت خود را آشكار مى‌سازند اندك است. و خدا به ما فرمان مى‌دهد كه اين مخالفت را آشكار و به صورت خطابى متوجه به همه كافران حاضر و غايب نشان دهيم.

«يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ‌- اى كافران!» اين دادن گواهى و شهادتى است كه خدا به ما فرمان آن را داده است، و از بالاى منبرها و در هنگام نماز گزاردن و در پايان انجام دادن فريضه‌هاى خويش آن را تكرار مى‌كنيم: شهادت دادن به توحيدى است كه آشكارا به معنى طرد كردن انبازان و شركاى خدا است، و نيز بيان كننده حضور در ميدان مقابله با آن شركا و سپس مبارزه فراگير با آنها به شمار مى‌رود، زيرا كه شركا به صورت شبحها يا نظريه‌ها نيستند، بلكه همچون حقايقى سنگين جلوه‌گر مى‌شوند كه بر روى زمين با جبروت و فساد راه مى‌روند و بنا بر اين گواهى دادن به طرد آنها به معنى حاضر شدن در ميدان مبارزه با آنها محسوب مى‌شود.

[٢] طرد و انكار اجتماع جاهلى و فرو ريختن هويت ستمگر آن، جز با طرد مقدمات و ارزشهاى آن و چيزهايى كه به جاى خدا پرستيده مى‌شود، يعنى رفض تقديس پدران يعنى جمود و تقليد، و تقديس سرزمين و مصالح خانوادگى و قبيله‌اى و حزبى و قومى، و كنار گذاشتن فرهنگها و شريعتهاى باطلى كه پرده قدسيت بر روى آنها كشيده شده، ميسر نخواهد شد. هرگز ...

«لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ‌- آنچه را كه شما مى‌پرستيد من نمى‌پرستم.»