تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٤ - زمينه كلى سوره

/ ٢٥٧

زمينه كلّى سوره‌

هرگز ... آدمى را هرگز قدرت آن نيست كه از سوراخ گمراهى بدون هدايتى از خدا (البته) بيرون آيد، و خدا مردمان را به آن مجبور نمى‌كند كه چون بيّنه و آيتى بر ايشان نازل شود از آن پيروى كنند، بعضى از ايشان را مى‌بينيد كه از آن به هدايت مى‌رسند، و بيشترين مردم با هواهاى نفس از آن به گمراهى كشيده مى‌شوند و با يكديگر اختلاف پيدا مى‌كنند.

هرگز ... اختلافات ايشان بر سر بينه نيست، بدان سبب كه بينه آنان را به پرستش خداى يگانه و دور از هر خلاف و اختلاف فرمان مى‌داد.

آيات سوره بينه در پيرامون اين سه محور بحث مى‌كند كه اختصاص به بينشهاى فراوانى دارد كه تفصيل آنها در كتاب كريم آمده است، و نيز از صفات بينه در آن سخن مى‌رود: در فرستاده‌اى تجسم پيدا مى‌كند كه حامل كتابى از جانب خداوند متعال و از هر ناروا و باطلى پاك است و مردمان را به يگانه شمردن خدايى دعوت مى‌كند كه از هر شايبه مادّى مبرّى است.

آن اختلافى كه ميان ايشان به راه افتاد، به قرآن باز مى‌گردد كه بنا بر آن بدترين مردمان كسى است كه به رسالتهاى خدا كافر شود، خواه از اهل كتاب بوده باشد و خواه از مشركان، و بهترين/ ٢٥٨ مردمان آن مؤمنان‌اند كه خدا بهشت جاودانى را به پاداش به ايشان مى‌بخشد، و از آنان خرسند است و خرسندى خود را از ايشان بهره آنان قرار مى‌دهد، و اين همه نتيجه هراس و خشيتى است كه از خداى متعال دارند.