تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٢ - شرح آيات

انسان از اين دشمن بزرگ غافل است، ولى مؤمنان در اين باره يكديگر را يادآورى و سفارش مى‌كنند.

/ ٣٣٣ سورة العصر

[سوره العصر (١٠٣): آيات ١ تا ٣]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

وَ الْعَصْرِ (١) إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ (٢) إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ (٣)

/ ٣٣٤

سوگند به زمان كه آدمى در زيان است‌

شرح آيات

[١] انسان چنان گمان دارد كه هر چه عمرش دراز شود، بزرگتر و بيشتر مى‌شود، در صورتى كه حقيقت كاملا بر عكس اين است، و هر چه بيشتر از عمر او بگذرد، اجل به او نزديكتر مى‌شود و سرمايه زندگيش كمتر مى‌شود، و مقدار باز مانده آن كاهش پيدا مى‌كند، پس افزايش آدمى در دنياى خودش نقصان است، و به فروشنده برفى در روز بسيار داغ مى‌ماند كه در هر لحظه مقدارى از سرمايه خود را از دست مى‌دهد.

قرآن به زمان و عصر سوگند ياد مى‌كند و مى‌گويد

«وَ الْعَصْرِ- سوگند به زمانه و روزگار» ابن عباس گفته است كه: آن سوگندى به روزگار و دهر است، و به نظر من: نزديكترين عصرها و دوره‌ها آن عصرى است كه تو در آن زندگى مى‌كنى، و