تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠٣ - شرح آيات

/ ٢١٦

آدمى آن گاه كه خود را بى‌نياز مى‌بيند سركشى در پيش مى‌گيرد

شرح آيات

[١] رسيدن اين سوره نخستين بارى نبود كه وحى در مكه نازل مى‌شد، بلكه بازپسين بار و بزرگترين آنها بود كه بانگ نزول وحى در كوه‌هاى مكه شنيده مى‌شد، و جبرييل با نورى بر پيامبر اسلام نازل شد كه در طول زمان پرتو افشانى مى‌كند.

محمّد پيامبر اسلام- صلى اللَّه عليه و آله- چهره خود را در برابر آسمان به اين سو و آن سو مى‌گرداند و چشم به راه ساعت رهايى بزرگ بود، اين را مى‌دانست كه فرستاده خدا است، ولى مى‌خواست بداند كه چه وقت وحى بر او نازل مى‌شود و به او فرمان مى‌رسد كه حق را آشكار كند؟ با شوقى عظيم در جستجوى اين لحظه بود.

كعبه از او مى‌خواست كه آن را از سنگهاى سختى كه در ميانش گرفته بودند و آشكارا به جاى خدا مورد پرستش قرار داشتند، رهايى بخشد، از او بدان سبب يارى مى‌خواست كه اين خانه را از صورت خانه خدايى كه براى همه مردمان بنا شده بود بيرون آورده بودند، و عنوان نشانى از پايتخت گردنكشان قريش پيدا