تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٤ - شرح آيات

مسرور و شادمانند، و مى‌خورند و هرگز گرسنه نمى‌مانند، و سيراب‌اند و هرگز تشنه نمى‌شوند، و لباس بر تن دارند و هيچ وقت برهنه نمى‌مانند، و سوار مى‌شوند و پيوسته به ديدار يكديگر مى‌روند، و هميشه غلامان جاودانى بر ايشان سلام مى‌كنند، كه پيوسته ابريقهاى سيمين و ظرفهاى زرين به دست دارند، و پيوسته بر تختها به پشتى تكيه كرده نشسته‌اند و به هر جا مى‌نگرند، و هميشه خدا به ايشان سلام و درود مى‌فرستد، به رحمت و بخشايش خدا از او رفتن به بهشت را درخواست مى‌كنيم، كه او به هر چيز توانا است». [٢٤] [١٨] اين حقايق و حقيقت دنيا، كه خانه ماندن در آن نيست، و اين كه جهان ديگر نيكوتر و پاينده‌تر است، تنها به رسالت پيامبر اسلام تعلق ندارد، بلكه در كتابهاى همه پيامبران، و بالخاصه ابراهيم- عليه السلام- آمده است كه اعراب همچون يهوديان و نصرانيان به او احترام مى‌گذارند، و در كتاب موسى- عليه السلام- كه يهوديان چنان مى‌پندارند كه ياران و ياوران اويند، آمده است، و سپس اعراب و يهوديان را مى‌بينى كه دنيا را مى‌پرستند و چنان مى‌پندارند كه اين از دين خدا است.

/ ٥٣ «إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى‌- اين (كه در قرآن آمده) در كتابهاى نخستين هم آمده بوده است.» [١٩] «صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌- صحيفه‌هاى ابراهيم و موسى.» از رسول اللَّه- صلى اللَّه عليه و آله- بعضى از آنچه در اين صحيفه‌ها آمده، روايت شده است.

در «كتاب الخصال» از ابو ذر- رحمه اللَّه- روايت شده است كه گفت

«بر پيامبر وارد شدم در حالى كه تنها در مسجد نشسته بود، و اين خلوت را غنيمت شمردم و گفتم: اى رسول خدا! خدا چند كتاب فرو فرستاده است؟ گفت: صد و چهار كتاب: خدا بر شيث پنجاه صحيفه نازل كرد، و بر ادريس سى صحيفه، و بر