فرا مى‌خواند كه هدف آن آزاد ساختن از آن تيرگيها و ظلمات به روشنايى دولت حق و عدل است. و اين امر بى‌شك آنان را مكلّف به مقدارى از فداكاريها و از خود گذشتگيها مى‌كند، ولى بايد دريابند و بدانند كه اين به مصلحت و خير آنان در دنيا و آخرت است. هدف ايمان و انفاق آن است كه جامعه‌اى متمدّن از نظر روانى و اجتماعى و سياسى و اقتصادى و فرهنگى بنا كنند. اين همه از رأفت و رحمت خدا نسبت به بندگان خود است.

«وَ إِنَّ اللَّهَ بِكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ‌- و براستى كه خداوند به شما بسيار مهربان و سخت بخشنده است.» آرى، ايمان پاره‌اى مسئوليتها را بر دوش ما مى‌نهد، و ما نياز داريم بدان ملتزم باشيم و خواهشهاى خود مخالفت ورزيم ولى اين چنان كه پاره‌اى مى‌پندارند غرامت و خسارتى نيست. ايمان از ما انفاق خواسته، امّا نه براى آن كه خداى سبحانه و تعالى از آن سود ببرد بلكه براى آن كه سود آن به ما نوع بشر باز گردد و اين از آن رو است كه (انفاق) نفسهاى ما را تزكيه و پاك مى‌سازند و ما را تربيت مى‌كند و مى‌پرورد، و اجتماعى متكامل و نيرومند مى‌سازد، و اقتصاد ما را رشد مى‌دهد، افزون بر آن كه سبب خرسندى خدا و پاداش او در آخرت مى‌شود، چه خداى تعالى گفته است: «خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ/ ٣١ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ‌ [١٩]- صدقه‌ها را از ايشان بستان تا (نفوس) آنها را پاك و پاكيزه‌سازى و آنها را به دعاى خير ياد كن كه دعاى تو تسلّى و تسكينى براى ايشان است و خدا (به دعاى پاكدلان) بسيار شنوا و داناست.» و گفت: «يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا وَ يُرْبِي الصَّدَقاتِ‌ [٢٠]- خدا ربا را نابود مى‌كند و صدقات را افزونى مى‌بخشد» و گفت: «قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ‌ [٢١]- بگو كه خدا روزى‌

[١٩] - التوبة/ ١٠٣.

[٢٠] - البقرة/ ٢٧٦.

[٢١] - سبأ/ ٣٩.