تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٨ - شرح آيات

سپس پيامبر خدا (صلّى اللَّه عليه و آله) نمازهاى نافله را سى و چهار ركعت، دو برابر نماز واجب، سنّت نهاد، پس خداى عزّ و جلّ اين را بدو اجازه داد، و نماز واجب و نافله جمعا پنجاه و يك ركعت شد، از آنها دو ركعت نشسته پس از ثلث اوّل ثبت است كه به جاى يك ركعت وتر محسوب مى‌شود. و خداوند روزه ماه رمضان را در سال واجب كرد، و پيامبر خدا روزه ماه شعبان و سه روز در هر ماه را كه دو برابر روزه واجب است سنّت نهاد، پس خداى عزّ و جلّ اين را بدو اجازه داد، و خداى عزّ و جلّ شراب را عينا حرام كرد، و پيامبر خدا مسكر و مستى آور هر نوشابه‌اى را حرام كرد، پس خدا اين را بدو اجازه داد، و پيامبر خدا (صلّى اللَّه عليه و آله) چيزهايى را ناپسند و مكروه شمرد ولى آنها را به عنوان حرام نهى نكرد بلكه نهى ناپسنديدگى و كراهت كرد، سپس در مورد آنها ترخيص داد، پس التزام به ترخيص او بر بندگان واجب شد همچون وجوب التزام به نهى و واجبات او، و پيامبر خدا (صلّى اللَّه عليه و آله) در مورد آنچه ايشان را از آن نهى حرام كرده بود و يا امرى به عنوان امر واجب لازم كرده بود، ترخيص نداد، پس در مورد بسيارى از نوشابه‌هاى مستى‌آور كه از آنها نهى حرام كرده بود به هيچ كس ترخيص نداد، و پيامبر خدا (صلّى اللَّه عليه و آله) به هيچ كس رخصت نداد دو ركعتى را كه به نماز واجب خداى عزّ و جلّ پيوسته بود كوتاه كند (و نماز قصر بخواند) بلكه همه را بدان ملزم به وجوب ساخت/ ٢٣٢ و هيچ گونه ترخيصى براى هيچ كس در اين نمازها قايل نشد مگر براى مسافر، و هيچ كس حق ندارد چيزى را كه پيامبر خدا (صلّى اللَّه عليه و آله) در آن ترخيصى نداده، ترخيص دهد. پس امر پيامبر خدا (صلّى اللَّه عليه و آله) با امر خداى عزّ و جلّ و نهى او با نهى خداى عزّ و جلّ مطابق و موافق است، و تسليم به او همچون تسليم به خداى تبارك و تعالى بر بندگان واجب است» [٢٤] بنا به گفته خداى عزّ و جلّ

«مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ‌ [٢٥]- هر كه از پيامبر فرمان برد از خدا فرمان‌