تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٩ - شرح آيات
برده است»، و خداوند كسانى را كه در رهبرى الهى شك مىكنند، و كسانى را كه از فرمانبردارى و تسليم به امر و نهى آن رهبرى تخلّف مىورزند از عذاب سخت خود بر حذر مىدارد، زيرا در شمار ستيزندگان با خدا و پيامبر او قرار مىگيرند و سزاوار جزا پاداش آنانند، پس گويد
«وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ- و از خدا بپرهيزيد كه خدا سخت كيفر است.» از امر به تقوا و پرهيزگارى بدين نكته پى مىبريم كه تقوا صفتى است كه انسان را به سطح تسليم و فرمانبردارى از رهبرى بالا مىبرد و فرمانبردارى از رهبرى به ادامه تقوا در زندگانى انسان كمك مىكند، و دليل بر آن است، و تقوا در اينجا تنها ترس از خدا نيست بلكه همانا قلّهاى والا از ايمان و معرفت به خدا و هشيارى و بيدارى نسبت به حق است.
كيفر خدا كه آن را به امتى كه با رهبرى خود مىستيزد و در برابر آن نافرمانى مىكند وعده داده است تنها عذاب آخرت نيست بلكه در دنيا نيز آنان را فرا مىگيرد و در تفرقه آنان مجسّم و متمثل مىشود، زيرا فرمانبردارى ضامن وحدت و فرمانبردارى از رهبرى الهى راه پيشرفت است و در حال نافرمانى امّت گردنكشان چيره مىشوند و باطل عموميّت مىيابد، و به تعبير قرآن امت به عقب بر مىگردد، پس راه پيموده شده به مسير قهقرايى مىافتد و به جاى پيشروى به عقب گرد مبدّل مىشود، و اين سرنوشت هر امّتى است كه با رهبرى خود مخالفت ورزد «وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ/ ٢٣٣ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ [٢٦]- جز اين نيست كه محمد پيامبرى است كه پيش از او پيامبرانى ديگر بودهاند. آيا اگر بميرد يا كشته شود، شما به آيين پيشين خود باز مىگرديد؟
[٢٦] - آل عمران/ ١٤٤.