تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٦ - شرح آيات
نيز توحيد و يكتاپرستى نجات از شرك و دوگانه و چندگانه پرستى است.
هنگامى كه ما- افراد بشر- پروردگار مسلّط و مقتدر خود را تقديس و تنزيه مىكنيم با قانون و سنّت عالم هماهنگ مىشويم، زيرا هر چه در آسمانها و زمين است او را تسبيح مىكند و منزّه مىشمارد، و سنتها و قوانين عالم اين چنين به خدمت كسى درمىآيند كه خدا را تسبيح مىكند و به يگانگى مىپرستد، در حالى كه آن كس كه بدو شرك مىورزد و براى او شريك مىتراشد تنها مىماند، شيطان مىربايد و يكسره به درون دوزخ مىافكند.
«يُسَبِّحُ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ- هر چه در آسمانها و زمين است تسبيح او مىگويد و او پيروزمند حكيم است.» اين سوره بدين گونه همان طور كه به تسبيح خدا آغاز شده بود به تسبيح او نيز پايان مىيابد و ميان آن سرآغاز و اين/ ٢٨٤ پايان، آيات كريم اهل بينشها را به افقهاى شناخت و معرفت بالا مىبرد كه به شناخت جامعه و نبردى كه در آن ميان كفر و ايمان داير است مىپيوندد و به شناخت افقهاى آسمانها و زمين و آنچه در آنهاست و شناخت نامهاى نيكوى خداوند مىانجامد.
اين سه آيه آخر سوره الحشر را بر حسب نصهاى نقل شده فضلى است بسيار. مگر نه اين كه اين آيات ما را به نامهاى نيكوى خداوند رهنمون مىشود كه پروردگار سبحان ما بدان نامها و عناوين آسمانها و زمين را آفريده و كار پيشينيان و آيندگان را صلاح كرده است؟ بياييد به سخن پيامبر (صلّى اللَّه عليه و آله) و اوصياى او (عليهم السلام) گوش فرا دهيم كه چگونه شأن اين نامها را بزرگ داشتند كه اگر آدمى آنها را با انديشه و هشيارى و بيدارى دل بخواند و آنها را وسيلهاى براى دعا به درگاه پروردگار قرار دهد بيگمان كراماتى خواهند ساخت.
از پيامبر خدا (ص) روايت شده كه گفت: «هر كه هنگامى كه صبح برمىخيزد سه بار بگويد: پناه مىبرم از شيطان رانده شده، و سه آيه آخر سوره الحشر را بخواند، خداوند هفتاد هزار فرشته بر او بگمارد كه بدو درود گويند تا روزش را به شب رساند، پس اگر در آن روز بميرد، شهيد مرده است، و كسى كه