تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٢ - شرح آيات
روز قيامت بر اين كار گماشت»، [٥٠] و هر گاه كسى ياد خدا را فراموش كند نه تنها در خطا و گمراهى خود باقى مىماند بلكه بدون نجات دهندهاى در بند شيطان گرفتار مىشود و اين اسارت و بندگى شيطان او را از گودالى به ديگرى تا اسفل السافلين دوزخ مىكشاند.
«أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ- ايشان حزب شيطاناند.» در دنيا، از آن رو كه او را دوست مىگيرند و از او پيروى مىكنند و هر جا كه او مىخواهد مىروند، و در آخرت، از اين رو با او روانه دوزخ مىشوند، و اين تقرير و بيانى است از جانب خداوند كه اينان با وجود تظاهر به وابستگى به او، از حزب او نيستند،/ ١٨٩ و چگونه مىتوانند، در حالى كه هيچ بهرهاى از مهمترين شروط و مضمونهاى پيوستگى و وابستگى حقيقى، كه همان دوستدارى دوستان خدا و فرمانبردارى از امامت مكتبى است ندارند، از حزب خدا باشند؟! حزب شيطان به صورت گردهمايى و سازمانى شكل پذيرفته نيست، بلكه جبههاى است گسترده و امتداد يافته در طول زمان مركّب از ارزشهاى باطل و مظاهر و سمبلها و گردهماييهاى آن به انواع مصاديق و طبيعتهايش، و آن كه از اين جبهه حمايت مىكند، در ظاهر رهبريهاى منحرف سياسى و اقتصادى و فكرى و نظامى، و ... است، و در نهان اين جبهه وابسته به شيطان رجيم است.
«أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ- آگاه باشيد كه حزب شيطان زيان كنندگاناند.» در دنيا، از آن رو كه با خوارى انحراف و شكست خوردن به دست مؤمنان (حزب خدا) روبرو مىشوند، و خسارت و زيان بزرگترشان در آخرت مجسّم مىشود كه همه همراه شيطان كارشان به كشيدن عذاب خوارى و ذلّت جاودان مىانجامد.
و خداوند زيان آنان را تأكيد كرده زيرا دوستدارى مظاهر حزب خود پرداختند و به سبب جدايى و دور شدن از حزب خدا و دوستداران آن به حزب شيطان پيوستند و
[٥٠] - بحار الانوار، ج ٦٣، ص ١٩٧.