تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧٩ - شرح آيات
پس خداوند آنها را شقى كرد. امّا موجبى براى اين اعتراض بر تفسير و تأويل آن وجود ندارد، زيرا تفسير نخست موافق ظاهر قرآن و حقايق آن است.
[٦] قرآن بر وجود خط يگانه در رسالتهاى پيامبران، بر زبان پيامبر خدا،/ ٣٤٥ عيسى بن مريم (عليه السلام) تأكيد مىكند كه به بنى اسراييل آشكارا گفت كه او امتداد رسالتهاى پيامبران را تشكيل مىدهد، پس موسى قبل از او بوده، و محمد (صلّى اللَّه عليه و آله) بعد از او خواهد آمد، و ايشان صفى يگانهاند. اين چنين شايسته است كه مسير مؤمنان به يكديگر بپيوندد و زير درفش پيامبرى و رهبرى كسى كه آن درفش را حمل مىكند درآيند.
«وَ إِذْ قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يا بَنِي إِسْرائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ- و عيسى بن مريم گفت: اى بنى اسرائيل، من پيامبر خدا بر شما هستم، توراتى را كه پيش از من بوده است تصديق مىكنم.» در اين صورت تناقضى ميان رسالتها و رهبريهاى الهى وجود ندارد، بلكه يكى ديگرى را تكميل مىكند، پس عيسى (عليه السلام) مصداق ارزشهايى كه تورات آورده است و رسالت او آن را تصديق مىكند، ولى مراد توراتى نيست كه اكنون در دست مردم است، زيرا اين تورات تحريف شده است، و خواهشها و هواهاى يهوديانى كه فرهنگ نژادى را در آن ريخته و گنجاندهاند، با آن بازى و در آن دستكارى كرده است.
«وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ- و به پيامبرى كه بعد از من مىآيد و نامش احمد است، بشارتتان مىدهم.» احمد صيغه افعل (براى تفضيل) است، پس او خداى را «احمد-» ستايندهتر از غير اوست.
گفتهاند: تمام پيامبران ستاينده و حامد خدايند، و پيامبر ما، محمّد بيشتر از ايشان ستاينده است، و اين كلمه از صيغه (افعل براى تفضيل) به اسم (خاصّ) نقل شده است.
به رغم آن كه دست تحريف به دو كتاب عهد (عتيق و جديد) نزد يهوديان