اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٠ - ١- تشخيص درد و تجويز بهترين راه درمان

است كه انوشيروان نسبت به «بوذرجمهر» خشمگين شد. دستور داد او را در اتاق تاريكى زندانى كنند. چندين روز گذشت، انوشيروان كسى را فرستاده تا از وضع حال او جويا شود. فرستاده انوشيروان، در حالى كه او خوشحال و مطمئن بود، از او پرسيد:

چگونه در اين حالت كه سخت در مضيقه‌اى، فارغ البال مى‌باشى؟

بوذرجمهر گفت: من (همه روزه) از معجونى كه از شش ماده تركيب شده است، استفاده مى‌كنم و اين معجون همان گونه كه مى‌بينيد، مرا بر سر حال آورده است.

فرستاده پرسيد: ممكن است اين معجون را به ما معرفى كنى تا در مشكلات به آن پناه بريم؟

بوذرجمهر در جواب گفت:

ماده اوّل آن‌ «الثِّقَةُ بِاللّهِ‌؛ توكّل بر خداست».

ماده دوّم؛ آنچه مقدر است، خواه و ناخواه رخ مى‌دهد و بى تابى در برابر آن، مشكلى را حل نخواهد كرد.

ماده سوّم؛ صبر و شكيبايى بهترين چيزى است كه در آزمون‌هاى الهى به كمك انسان مى‌شتابد.

ماده چهارم؛ اگر صبر نكنم، چه كنم؟ بنابر اين با جزع خود را هلاك ننمايم.

ماده پنجم؛ از مشكلى كه من دارم، مصائب مشكل‌ترى نيز وجود دارد؛ پس خدا را شكر كه در آن‌ها گرفتار نشدم!

ماده ششم؛ از ستون به ستون فرج است.

اين سخن به انوشيروان رسيد، او را آزاد و گرامى داشت. [١]

درمان جزع و ناشكيبايى‌

اين بيمارى درونى، مانند بسيارى از بيمارى‌هاى ديگر، راه‌هاى درمان دارد كه ما در ذيل به آنها اشاره مى‌كنيم:

١- تشخيص درد و تجويز بهترين راه درمان‌

[١]-/ سفينة البحار، واژه صبر