اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٠ - ٤- پيامدها و آثار سوء حسد

حديثى از اميرمؤمنان على عليه السلام مى‌خوانيم: «الْحَاسِدُ يَفْرَحُ بِالشُّرُورِ وَ يَغْتَمُّ بِالسُّرُورِ؛ حسود از شرور و بدى‌ها خوشحال مى‌شود و از سرور و خوشحالى ديگران غمگين مى‌گردد»! [١]

٤- پيامدها و آثار سوء حسد

حسد آثار بسيار زيانبارى از نظر فردى و اجتماعى و مادّى و معنوى به بار مى‌آورد و كمتر صفتى از صفات رذيله است كه اين همه پيامدهاى سوء داشته باشد، مهمترين آنها آثار زير است:

نخست اينكه‌ حسود دائماً ناراحت است و همين امر سبب بيمارى جسمى و روانى او مى‌شود، هر اندازه ديگران صاحب موفّقيّت بيشتر و نعمت‌هاى فزون‌تر گردند او به همان اندازه ناراحت مى‌شود تا آنجا كه گاه خواب و آرامش و استراحت را به كلّى از دست مى‌دهد و بيمار و رنجور و نحيف و ضعيف مى‌شود، در حالى كه امكانات خوبى دارد و اگر اين رذيله را از خود دور مى‌ساخت براى خودش زندگى آبرومند و مرفّهى داشت.

در احاديث فراوانى به اين نكته اشاره شده و معصومين عليهم السلام نسبت به آن هشدار داده‌اند، از جمله در حديثى از اميرمؤمنان على عليه السلام مى‌خوانيم كه فرمود: «اسْوَءُ النَّاسِ عَيْشاً الْحَسُود!؛ بدترين مردم از نظر (آرامش در) زندگى حسود است»! [٢]

همين معنى در حديث ديگرى از آن حضرت عليه السلام به صورت فشرده‌ترى نقل شده كه فرمود: «لَا رَاحَةَ لِحَسُودٍ؛ حسود راحتى ندارد»! [٣]

در تعبير ديگرى از همان حضرت مى‌خوانيم: «الْحَسَدُ شَرُّ الْامْرَاض؛ حسد بدترين بيماريهاست»! [٤]

و در تعبير ديگرى آمده است: «الْعَجَبُ لِغَفْلَةِ الْحُسَّادِ عَنْ سَلَامَةِ الْاجْسَادِ؛ تعجّب مى‌كنم چگونه حسودان براى سلامتى جسم خود ارزش قائل نيستند و از آن غافلند»! [٥]

[١]-/ غرر الحكم، ١٤٧٤

[٢]-/ تصنيف غررالحكم، صفحه ٣٠٠ و ٣٠١؛ شرح غررالحكم، ٢٩٣١

[٣]-/ بحار الانوار، جلد ٧٠، صفحه ٢٥٦

[٤]-/ شرح غررالحكم، ٣٣١

[٥]-/ بحارالانوار، جلد ٧٠، صفحه ٢٥٦