اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٣ - سخاوت در منابع حديث
برترين صفات توست». [١]
اين تعبير نشان مىدهد كه اين صفت را از برترين صفات مؤمن به حساب آورده است.
٤- در حديث ديگرى از همان امام بزرگوار آمده است: «السَّخاءُ ثَمَرَةُ العَقْلِ و القَناعَةُ بُرهانُ النَّبَلِ؛ سخاوت ميوه درخت عقل و خرد و قناعت دليل بر نجابت است». [٢]
آنها كه در بخشش به ديگران «بخل» مىورزند، اموال زيادى را فراهم كرده و مىگذارند و مىروند، در حقيقت اين گونه افراد عاقل نيستند؛ زيرا، زحمت بر دوش آنها بوده، بدون آن كه از اموالشان بهره مادى يا معنوى ببرند. كدام عاقلى چنين كارى مىكند!
٥- در تعبير ديگرى از آن حضرت عليه السلام در مورد اهمّيّت «سخاوت» به نكته لطيف ديگرى اشاره مىفرمايند: «غَطُّوا مَعايِبَكُم بِالسَّخاءِ فَانَّهُ سَتْرُ العُيوبِ؛ عيوب خويش را با سخاوت بپوشانيد؛ زيرا سخاوت پوشاننده عيبهاست». [٣]
صدق اين كلام مولى با تجربه به خوبى ثابت مىشود، اشخاصى را مىبينيم كه عيوب گوناگونى دارند، ولى چون سخاوتمندند همه مردم به ديده احترام به آنها مىنگرند.
٦- باز در تعبيرى ديگر از همان امام همام عليه السلام آمده است: «السَّخاءُ يَمْحَصُ الذُّنُوبَ وَ يَجْلُبُ مَحَبَّةَ الْقُلُوبِ؛ سخاوت، گناهان را پاك مىكند و دلها را به سوى سخاوت كننده فرا مىخواند». [٤]
اين تعبير نشان مىدهد كه «سخاوت» كفّاره بسيارى از گناهان است!
٧- مولى الموحّدين على عليه السلام درباره تأثير عميق محبّت در جلب قلبها مىفرمايند: «مَا اسْتَجْلَبَتِ المَحَبَّةُ بِمِثلِ السَّخاءِ وَ الرِّفْقِ وَ حُسْنُ الخُلْقِ؛ هيچ چيزى مانند سخاوت و مدارا كردن و حسن خلق، جلب محبت نمىكند». [٥]
٨- رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين باره مىفرمايند: «السَّخىُّ قَريبٌ مِنَ اللّهِ قَريبٌ مِنَ النّاس قَريبٌ مِنَ الجَنَّةِ؛ سخاوتمند نزديك به خدا، نزديك به مردم و نزديك به بهشت است.» [٦]
[١]-/ غررالحكم، حديث ٤٥١١
[٢]-/ غررالحكم، حديث ٢١٤٥
[٣]-/ غررالحكم، حديث ٦٤٤٠
[٤]-/ غررالحكم، حديث ١٧٣٨
[٥]-/ غررالحكم، حديث ٩٥٦١
[٦]-/ بحارالانوار، جلد ٧٠، صفحه ٣٠٨