داده شده، مانند «... وَ زُيِّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ اعْمَالَهُم ...؛ شيطان اعمالشان را در نظرشان جلوه داد» [١] نيز به خاطر همين است كه اين تزيين از يك نظر كار خداست چرا كه اثر هر چيزى از اوست و از نظر ديگر كار هوس‌هاى درونى است و از ديدگاه سوم كار شيطان است (دقّت كنيد).

***

به هر حال از مجموعه آيات بالا به دست مى‌آيد كه حبّ دنيا هرگاه به صورت افراطى در آيد انسان را به بيگانگى از خدا مى‌كشاند.

دنياپرستى در احاديث اسلامى‌

نكوهش از دنياپرستى در روايات اسلامى مخصوصاً در سخنان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و خطبه‌هاى نهج البلاغه به صورت بسيار وسيعى ديده مى‌شود، از جمله:

١- در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله در پاسخ اين سؤال كه چرا «دنيا»، «دنيا» ناميده شده؟ (توجّه داشته باشيد كه دنيا از مادّه دَنى به معنى پايين و پست است) فرمود: لِانَّ الدُّنْيَا دَنِيَّةٌ خُلِقَتْ مِنْ دُونِ الْآخِرَةِ ...؛ به خاطر اين است كه دنيا پست است و پيش از آخرت آفريده شده». [٢]

٢- در حديث ديگرى از همان حضرت نقل شده كه فرمود: «اكْبَرُ الْكَبَائِرِ حُبُّ الدُّنْيَا؛ بزرگترين گناهان، دنياپرستى است»! [٣]

٣- همين معنى از اميرمؤمنان على عليه السلام نيز آمده است كه فرمود: «حُبُّ الدُّنْيَا رَأْسُ الْفِتَنِ وَ اصْلُ الِمحَنِ؛ دنياپرستى سرآغاز فتنه‌ها و ريشه همه محنتها و رنج‌هاست»! [٤]

٤- در حديث ديگرى از همان امام عليه السلام مى‌خوانيم: «انَّ الدُّنْيَا لَمُفْسِدَةُ الدِّينِ وَ مُسْلِبَةُ الْيَقِينِ؛ دنياپرستى دين انسان را بر باد مى‌دهد و ايمان و يقين او را مى‌گيرد». [٥]

٥- در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است كه فرمود: «انَّ اوَّلَ مَا عُصِىَ اللَّهُ بِهِ سِتٌّ: حُبُّ الدُّنْيَا وَ حُبُّ الرِّئَاسَةِ وَ حُبُّ الطَّعَامِ وَ حُبُّ النِّسَاءِ وَ حُبُّ النَّوْمِ وَ حُبُّ الرَّاحَةِ؛

[١]-/ نمل، ٢٤

[٢]-/ بحارالانوار، جلد ٥٤، صفحه ٣٥٦

[٣]-/ كنزالعمّال، جلد ٣، صفحه ١٨٤، حديث ٦٠٧٤

[٤]-/ غررالحكم، حديث ٤٨٧٠

[٥]-/ غررالحكم، حديث ٣٥١٨