اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٩ - حسد و خيرخواهى

٦

حسد و خيرخواهى‌

اشاره‌

يكى ديگر از رذايل اخلاقى كه در طول تاريخ بشر آثار بسيار منفى فردى و اجتماعى داشته است مسئله حسد است، حسد به معنى «ناراحت شدن از نعمتهايى كه خداوند نصيب ديگران كرده و آرزوى زوال آنها و حتّى تلاش و كوشش در اين راه»!

حسد فضاى روح آدمى را تيره و تار و فضاى زندگى او را ظلمانى و محيط جامعه را مملوّ از ناامنى مى‌كند!

حسودان نه آرامشى در دنيا دارند، نه آسايشى در آخرت و چون تمام تلاششان اين است كه نعمت را از محسود بگيرند، آلوده انواع جنايت‌ها مى‌شوند: دروغ مى‌گويند، غيبت مى‌كنند، دست به انواع ظلم و ستم مى‌زنند و حتّى در حالات شديد و بحرانى از قتل و خونريزى نيز ابا ندارند!

در واقع مى‌توان گفت: حسد يكى از ريشه‌هاى اصلى تمام بدى‌هاست و از دامهاى بسيار خطرناك شيطان است، همان دامى كه در نخستين روزهاى آفرينش بشر كار خود را كرد و فرزند آدم عليه السلام‌ «قابيل» را به كام خود فروكشيد و دستش را به خون برادرش‌ «هابيل» آلوده كرد و به همين دليل در روايات اسلامى، حسد يكى از اصول سه‌گانه كفر شمرده شده است (تكبّر، حرص و حسد).

«حسود» در واقع معترض به حكمت الهى است و به همين دليل نوعى كفر و شرك‌