اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٦ - راههاى كسب سخاوت

قتل برسانم».

آن مرد با شنيدن اين سخن ايمان آورد و شهادتين بر زبان جارى كرد؛ آرى! سخاوت آن مرد، او را به بهشت رسانيد.

از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است: «شخص سخى را اهل آسمانها دوست دارند و اهل زمين هم دوست دارند ... در حالى كه بخيل را اهل آسمانها و زمين دشمن دارند». [١]

محدوده سخاوت‌

«سخاوت» مانند تمام صفات و كارهاى نيك، مقدار و اندازه‌اى دارد كه اگر در مسير افراط قرار گيرد، نيتجه منفى خواهد داشت. همچنين‌ «سخاوت» نبايد لطمه به آبرو و حيثيت و زندگى كسانى كه به انسان وابسته‌اند، زند.

«سخاوت» بايد در اموال حلال باشد، نه اموالى كه از راه‌هاى حرام و يا ظلم و ستم به دست آمده است؛ مانند، «سخاوت» بسيارى از سلاطين ظالم و ستمگر.

هم چنين‌ «سخاوت» نبايد در اموال مربوط به بيت المال باشد؛ زيرا اموال بيت المال، حساب و كتاب مخصوص به خود دارد كه بايد به دقت رعايت گردد.

راه‌هاى كسب سخاوت‌

اين فضيلت اخلاقى مانند ساير فضايل، با تعليم و تربيت و انديشه و تفكّر و تمرين و ممارست حاصل مى‌شود.

توجه به اين حقيقت كه اين اموال و ثروتها، امانتهاى الهى در دست ماست و هيچ كدام دوام و بقايى ندارد، انسان را وا مى‌دارد با بذل و بخشش، آن را در صندوق امانت الهى، براى روزى كه دستها خالى است، ذخيره كند. همچنين دقت در آثار و بركات و پيامدهاى مهمى كه براى‌ «سخاوت» در مطالب قبل ذكر شد، مشوّق مؤثرى در امر

[١]-/ وسايل الشّيعه، جلد ١٥، صفحه ٢٥٢