پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز، در اين رابطه، درباره مردم آخر الزمان فرموده است: «يَأْتِى عَلَى النّاسِ زَمانٌ بُطُونُهُمْ آلِهَتُهُمْ وَ نِسَائُهُم قِبْلَتُهُمْ وَ دَنَانِيرُهُمْ دِينُهُمْ، وَ شَرَفُهُمْ مَتَاعُهُمْ، لايَبْغى‌ مِنَ الايمَانِ الّا اسْمَهُ وَ لا مِنَ الْاسلامِ الّا رَسْمَهُ وَ لا مِنَ القُرآنِ الّا دَرْسَهُ، مَسَاجِدُهُمْ مَعْمُورُةٌ مِنَ الْبَنَاءِ وَ قُلُوبُهُمْ خَرَابٌ عَلَى الْهُدى؛ زمانى بر مردم فرا مى‌رسد كه شكم‌هاى آنها بت‌هاى آنهاست و زن‌هاى آنها قبله آنهاست و دينارهايشان دينشان و شرفشان متاعشان است، در آن زمان از ايمان جز نامى و از اسلام جز رسمى و از قرآن، جز درسى باقى نمى‌ماند، مساجدشان از نظر ساختمان آباد و دل‌هايشان از نظر هدايت خراب است».

در ذيل اين حديث آمده است: «خداوند در چنان شرايطى، آنان را به چهار بلا مبتلا مى‌كند، جور سلطان و قحطى زمان و ظلم واليان و حاكمان». [١]

فرق ميان ظلم و جور (كه در بسيارى از روايات در برابر هم قرار گرفته‌اند) ممكن است از اين جهت باشد كه واژه جور، در اصل به معنى انحراف از مسير حق است؛ بنابر اين جور سلطان به انحرافات صاحبان سلطه و فرمانروايان اطلاق مى‌شود، در حالى كه ظلم به معنى بى عدالتى است.

در حديث ديگرى از آن حضرت آمده است: «ايّاكَ وَ ادْمَانَ الشَّبَع فَانَّهُ يُهَيّجُ الاسْقَامَ وَ يُثيرُ العِلَلَ؛ از پرخورى بپرهيز كه انواع بيمارى‌ها را تحريك كرده، و سرچشمه مرض‌هاست». [٢]

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز فرموده است: «هركس از شرّ شكم و زبان و آلت جنسى خود در امان بماند، از همه بدى‌ها محفوظ مانده است». [٣]

***

راه‌هاى پيشگيرى از بى عفتى‌

براى كنترل شهوات- مخصوصاً شهوت جنسى و شهوت شكم- راه‌هاى بسيارى وجود دارد كه بخشى جنبه كلّى و عمومى دارد؛ يعنى، در تمام مفاسد اخلاقى سارى و

[١]-/ بحار الانوار، جلد ٢٢، صفحه ٤٥٣

[٢]-/ شرح غررالحكم، صفحه ٣٠٠، حديث ٢٦٨١، جمله ١

[٣]-/ معراج السّعاده، صفحه ٣١٠