همسرانت بگو: اگر شما زندگى دنيا و زرق و برق آن را مى‌خواهيد بياييد با هديه‌اى شما را بهره‌مند سازم و به طرز نيكويى رها سازم! (تا بتوانيد به مقصد خود برسيد)». [١]

اين تعبيرات به خوبى نشان مى‌دهد كه اين زرق و برق‌ها تنها زيور و زينتى است براى حيات دنياى مادّى. بديهى است هرگز در مورد امور حياتى و سرنوشت‌ساز تعبير به زينت نمى‌شود آن هم زينت‌ «حيات دنيا» كه به معنى زندگى پست است.

شايان توجّه اينكه: حتّى زينت بودن آن هم در آيات ديگر زير سؤال رفته است و تعبير به‌ «زُيِّنَ» شده كه نشان مى‌دهد يك زينت مصنوعى و خيالى و پندارى است، نه يك زينت واقعى و حقيقى.

مثلًا در سوره بقره آيه ٢١٢ مى‌خوانيم: «زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُنْيَا ...؛ زندگى دنيا براى كافران زينت داده شده است»!

و در سوره آل عمران آيه ١٤ مى‌فرمايد: «زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَنَاطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ ...؛ محبّت امور مادّى از زنان و فرزندان و اموال هنگفت از طلا و نقره و ... در نظر مردم زينت داده شده است»!

اين تعبيرات و تعبيرات مشابه آن نشان مى‌دهد كه حتّى زينت بودن اين امور جنبه پندارى و خيالى دارد و گرفتاران آنها در واقع گرفتار خيال و پندار خويشند.

در اينجا سؤال مهمّى مطرح است: چرا خداوند اين امور را در نظرها زينت داده؟! به يقين براى آزمايش انسانها و تربيت و پرورش آنهاست؛ زيرا هنگامى كه اين اشياى زينتى جالب و دلربا كه غالباً با گناه و حرام آلوده است به خاطر خدا رها مى‌كند، نهال ايمان و تقوا در وجود آنها بارور مى‌شود وگرنه صرف نظر كردن از اشياى غير جالب افتخارى محسوب نمى‌شود.

به تعبير دقيق‌تر تمايلات افسار گسيخته درونى و هوا و هوس‌هاى سركش، امور مادّى و گناه آلود را در نظر انسان جلوه مى‌دهد، بنابراين زينت بودنش از درون انسان مى‌جوشد و اگر به خدا نسبت داده شده است به خاطر آن است كه خداوند چنين اثرى را در آن تمايلات و هوس‌هاى سركش آفريده و اگر در بعضى از آيات به شيطان نسبت‌

[١]-/ احزاب، ٢٨